Πόσα διαθέσιμα σπίτια υπάρχουν για το πρόγραμμα «Σπίτι μου 3» σε 10 μεγάλους δήμους
Η πραγματική εικόνα της αγοράς ακινήτων: Τι δείχνουν τα στοιχεία για τη διαθεσιμότητα κατοικιών με βάση τον προϋπολογισμό και την ηλικία των κτιρίων.
Το νέο πρόγραμμα «Σπίτι μου 3» δημιουργεί εύλογες προσδοκίες σε χιλιάδες νοικοκυριά που επιθυμούν να αποκτήσουν την πρώτη τους κατοικία. Με προϋπολογισμό 2 δισ. ευρώ και στόχο ακίνητα κατασκευής έως το 2007, το πρόγραμμα επιχειρεί να δώσει λύση στο στεγαστικό ζήτημα, θέτοντας συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια. Ωστόσο, η χρηματοδότηση αποτελεί μόνο τη μία πλευρά της στεγαστικής εξίσωσης. Το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: πόσα ακίνητα υπάρχουν πράγματι διαθέσιμα στην αγορά που να πληρούν τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά και να βρίσκονται εντός του οικονομικού προϋπολογισμού των ενδιαφερομένων;
Έρευνα του Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates, με επικεφαλής τον Θεμιστοκλή Μπάκα, χαρτογραφεί την κατάσταση σε 10 δήμους της Περιφέρειας: Πάτρα, Βόλο, Λάρισα, Ιωάννινα, Χανιά, Ηράκλειο, Καλαμάτα, Κόρινθο, Ναύπλιο και Κομοτηνή. Η ανάλυση εστιάζει σε κατοικίες 80-150 τ.μ., με τουλάχιστον 2 υπνοδωμάτια και έτος κατασκευής έως το 2007.
Τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν μια αγορά πολλών ταχυτήτων. Ενώ σε δήμους όπως η Κομοτηνή η δεξαμενή διαθέσιμων κατοικιών παραμένει σχετικά υψηλή (25,99% της συνολικής αγοράς για όριο 150.000€), σε άλλες πόλεις η προσφορά είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα των Χανίων, όπου για το ίδιο χρηματικό όριο, οι επιλογές περιορίζονται μόλις στο 0,20% της συνολικής αγοράς.
Παράλληλα, η ηλικία των ακινήτων αποτελεί έναν παράγοντα που δεν πρέπει να υποτιμάται. Στην πλειονότητα των δήμων, ένα σημαντικό ποσοστό των διαθέσιμων κατοικιών έχει κατασκευαστεί πριν από το 1990. Αυτό σημαίνει ότι το πραγματικό κόστος απόκτησης για το νοικοκυριό ενδέχεται να αυξηθεί σημαντικά από τις απαραίτητες δαπάνες ανακαίνισης, ενεργειακής αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού των εγκαταστάσεων. Η χαρτογράφηση αυτή αναδεικνύει ότι η στεγαστική πολιτική δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στη ζήτηση και τη χρηματοδότηση, αλλά πρέπει να επεκταθεί στην ουσιαστική ενίσχυση της προσφοράς, την αξιοποίηση κλειστών ακινήτων και την ανακαίνιση του παλαιού αποθέματος.