ΙΟΒΕ: Το πλουσιότερο 1% των νοικοκυριών συγκεντρώνει το υψηλότερο εισόδημα από το 2003
Παρά την οικονομική ανάκαμψη και τη μείωση της ανεργίας, οι κοινωνικές ανισότητες στην Ελλάδα διευρύνονται στην κορυφή της εισοδηματικής πυραμίδας, ενώ η πρόσβαση στη στέγη και την υγεία παραμένει κρίσιμο ζητούμενο.
Η ελληνική οικονομία παρουσιάζει μια εικόνα έντονων αντιθέσεων, καθώς, παρά τη σημαντική βελτίωση των μακροοικονομικών δεικτών και την αποκλιμάκωση της ανεργίας στο 8,8% το 2025, η **εισοδηματική ανισότητα** παραμένει ένα «αγκάθι» για την κοινωνία. Σύμφωνα με τη νέα μελέτη του ΙΟΒΕ, «Οι πολλαπλές πτυχές της ανισότητας στην Ελλάδα», το πλουσιότερο 1% των νοικοκυριών απολαμβάνει πλέον το μεγαλύτερο μερίδιο εισοδήματος των τελευταίων είκοσι ετών, με την τάση αυτή να ενισχύεται αισθητά από το 2023.
Ενώ ο δείκτης Gini υποχώρησε στο 31,6%, η καθημερινή πραγματικότητα για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών απέχει από την εικόνα των στατιστικών. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 68% των νοικοκυριών δηλώνει πως δυσκολεύεται να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, με το στεγαστικό κόστος να αποτελεί την κύρια πηγή ανασφάλειας. Ειδικότερα, για τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, το κόστος στέγασης καταπίνει έως και το 60% του εισοδήματός τους, οδηγώντας σε δραματική μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης, το οποίο περιορίστηκε στο 67% το 2025.
Οι ερευνητές του ΙΟΒΕ επισημαίνουν ότι η ανισότητα στην Ελλάδα έχει αποκτήσει πολυδιάστατο χαρακτήρα. Πλέον, δεν καθορίζεται μόνο από το εισόδημα, αλλά από την άνιση πρόσβαση σε κρίσιμους τομείς όπως η υγεία, η εκπαίδευση και η μακροχρόνια φροντίδα. Οι κοινωνικές αυτές ανισότητες πλήττουν δυσανάλογα τους νέους, καθώς η πιθανότητα κοινωνικής ανέλιξης για όσους ξεκινούν από το χαμηλότερο 50% της κλίμακας είναι εξαιρετικά περιορισμένη, αγγίζοντας μόλις το 11,97%. Την ίδια στιγμή, οι ανεπαρκείς δημόσιες δαπάνες για τη μακροχρόνια φροντίδα —που ανέρχονται μόλις στο 0,16% του ΑΕΠ έναντι του 1,71% του ευρωπαϊκού μέσου όρου— καθιστούν την οικογένεια τον μοναδικό «αόρατο» δίχτυ προστασίας, εντείνοντας περαιτέρω το χάσμα ευκαιριών στην ελληνική κοινωνία.