Συγκρούσεις άστρων στο πρώιμο Σύμπαν γεννούσαν μαύρες τρύπες «γίγαντες»
Νέα έρευνα βασισμένη σε δεδομένα του James Webb εξηγεί τον ταχύτατο σχηματισμό των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών μετά το Big Bang.
Στο σύγχρονο Διάστημα οι συγκρούσεις άστρων αποτελούν σπάνια φαινόμενα, καθώς οι τεράστιες αποστάσεις επιτρέπουν στα ουράνια σώματα να κινούνται με άνεση. Ωστόσο, η εικόνα στο πρώιμο Σύμπαν ήταν εντελώς διαφορετική. Ερευνητική ομάδα, με επικεφαλής αστροφυσικούς από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Λος ‘Αντζελες (UCLA), μελέτησε δεδομένα από το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb και διαπίστωσε ότι, λίγο μετά το Big Bang, τα αστρικά συστήματα ήταν εξαιρετικά πυκνά, ευνοώντας τις συνεχείς συγκρούσεις άστρων.
Σύμφωνα με τη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Astrophysical Journal», το πρώιμο Σύμπαν δεν φιλοξενούσε μεγάλους σπειροειδείς γαλαξίες, αλλά πυκνά σμήνη σχηματισμού άστρων. Οι συγκρούσεις εντός αυτών των σμηνών είχαν ως αποτέλεσμα τη συγχώνευση των άστρων, δημιουργώντας ασυνήθιστα μεγάλης μάζας άστρα. Τα σώματα αυτά, καταρρέοντας υπό το ίδιο τους το βάρος, μετατρέπονταν σε μαύρες τρύπες, εξηγώντας έτσι το μυστήριο της ταχύτατης ανάπτυξης των υπερμεγεθών μαύρων τρυπών που εντοπίστηκαν πολύ νωρίς στην ιστορία του Σύμπαντος.
Η έρευνα συνδέει επίσης τα θεωρητικά μοντέλα με τις «Μικρές Κόκκινες Κουκκίδες» (LRDs), τα συμπαγή αντικείμενα που παρατηρεί το James Webb. Οι επιστήμονες εκτιμούν πλέον ότι τα LRDs είναι πιθανώς πυκνά αστρικά σμήνη, όπου η διαδικασία των αλλεπάλληλων συγκρούσεων και συγχωνεύσεων αποτελεί τον «μηχανισμό γέννησης» των πρώτων μαύρων τρυπών, οι οποίες στη συνέχεια εξελίχθηκαν στα γιγαντιαία κοσμικά αντικείμενα που παρατηρούμε σήμερα.