Στα 30,9 έτη εγκαταλείπουν οι Έλληνες το πατρικό τους σπίτι σύμφωνα με τη Eurostat
Η Ελλάδα κατέχει τη δεύτερη υψηλότερη ηλικία αποχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με τους νέους να καθυστερούν την ανεξαρτητοποίησή τους κατά 4,6 χρόνια σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Οι νέοι στην Ελλάδα φαίνεται να δυσκολεύονται ιδιαίτερα στην πορεία προς την ανεξάρτητη διαβίωση, καθώς «αποχαιρετούν» το πατρικό τους σπίτι πολύ αργότερα από τον μέσο Ευρωπαίο. Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία της Eurostat, που δημοσιεύθηκαν στις 15 Σεπτεμβρίου 2026 στην ανάλυση «When do young people leave the parental home?», οι Έλληνες εγκαταλείπουν την οικογενειακή στέγη κατά μέσο όρο στα 30,9 έτη, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος διαμορφώνεται στα 26,3 έτη.
Η χώρα μας κατατάσσεται στη δεύτερη υψηλότερη θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ισοβαθμώντας με τη Σλοβακία και βρισκόμενη πίσω μόνο από την Κροατία, όπου ο αντίστοιχος μέσος όρος φτάνει τα 31,5 έτη. Ακολουθούν χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία, με μέση ηλικία τα 30,2 έτη. Αντίθετα, στο βόρειο τμήμα της Ευρώπης, η εικόνα είναι ριζικά διαφορετική: στη Φινλανδία οι νέοι φεύγουν από το πατρικό στα 21,4 χρόνια, στη Δανία στα 21,8, ενώ σε Εσθονία και Λιθουανία ο μέσος όρος ανέρχεται στα 22,7 έτη.
Η ανάλυση της Eurostat υπογραμμίζει τη στενή συσχέτιση της ανεξαρτητοποίησης με την αγορά εργασίας. Το 2025, το ποσοστό απασχόλησης των νέων ηλικίας 20 έως 29 ετών στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν 65,5%. Χώρες με υψηλότερα ποσοστά απασχόλησης, όπως η Ολλανδία, η Δανία, η Γερμανία και η Σουηδία, παρουσιάζουν αντίστοιχα χαμηλότερες ηλικίες αποχώρησης από το οικογενειακό περιβάλλον. Αντιθέτως, στην Ελλάδα και τον ευρωπαϊκό Νότο, οι δυσκολίες στην εξεύρεση και διατήρηση εργασίας συνδέονται άμεσα με την καθυστέρηση αυτής της μετάβασης.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο δείκτης της Eurostat, βασισμένος στην Έρευνα Εργατικού Δυναμικού της ΕΕ, αποτυπώνει την ηλικία στην οποία το 50% του πληθυσμού ηλικίας 15 έως 34 ετών δεν συγκατοικεί πλέον με τους γονείς του. Επομένως, στα 30,9 χρόνια, ο μισός ελληνικός πληθυσμός των νέων παραμένει ακόμη υπό τη στέγη της πατρικής οικογένειας, υπογραμμίζοντας τις κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η γενιά στη χώρα μας.