Νιου Τζέρσεϊ: Έλλειμμα 46.000 δολαρίων ανά φορολογούμενο αποκαλύπτει η πραγματική οικονομική κατάσταση των ΗΠΑ

Η πραγματική δημοσιονομική κατάσταση των αμερικανικών πολιτειών απέχει σημαντικά από την εικόνα που παρουσιάζουν οι επίσημοι προϋπολογισμοί, οι οποίοι συχνά εμφανίζονται ισοσκελισμένοι. Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν μια κρίσιμη πρόκληση, καθώς σχεδόν οι μισές πολιτείες δεν διαθέτουν επαρκείς πόρους για να καλύψουν το σύνολο των οικονομικών τους υποχρεώσεων, συμπεριλαμβανομένων των συνταξιοδοτικών δεσμεύσεων και άλλων συσσωρευμένων ελλειμμάτων.

Σύμφωνα με την έκθεση Financial State of the States του ερευνητικού οργανισμού Truth in Accounting, η απόκλιση αυτή οφείλεται στον τρόπο με τον οποίο καταρτίζονται οι οικονομικές καταστάσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι για το οικονομικό έτος 2025, μόλις τέσσερις πολιτείες παραδέχθηκαν επίσημα ότι δεν διαθέτουν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό, παρότι τα στοιχεία του Forbes καταδεικνύουν μια πολύ πιο ανησυχητική εικόνα. Το πρόβλημα εντοπίζεται στη μεταφορά δαπανών σε επόμενες χρήσεις και στις υπερβολικά αισιόδοξες εκτιμήσεις εσόδων, που καθιστούν τους προϋπολογισμούς λογιστικά ισορροπημένους αλλά ουσιαστικά ελλειμματικούς.

Οι ανισότητες γίνονται χαοτικές όταν εξετάζουμε τα μεγέθη ανά φορολογούμενο. Στο Νιου Τζέρσεϊ, το έλλειμμα αγγίζει τα 46.000 δολάρια ανά φορολογούμενο, αποτελώντας τη δυσμενέστερη επίδοση. Στον αντίποδα, η Βόρεια Ντακότα ηγείται της κατάταξης με πλεόνασμα 72.300 δολαρίων ανά φορολογούμενο. Οι πολιτείες που παρουσιάζουν ισχυρά πλεονάσματα, όπως η Αλάσκα, το Ουαϊόμινγκ και η Μοντάνα, επωφελούνται από τον ενεργειακό και ορυκτό πλούτο τους, ενώ η Γιούτα, το Τενεσί και το Αϊντάχο στηρίζονται σε διαφοροποιημένες αναπτυσσόμενες οικονομίες.

Αν και οι «κόκκινες πολιτείες» εμφανίζονται συχνότερα στις λίστες των πλεονασματικών περιοχών, ο πολιτικός προσανατολισμός δεν αποτελεί απόλυτο κανόνα. Το Τέξας και το Οχάιο αντιμετωπίζουν ελλείμματα λόγω συνταξιοδοτικών βαρών, ενώ πολιτείες όπως η Νέα Υόρκη, η Καλιφόρνια και η Μασαχουσέτη καταγράφουν σημαντικές ανισορροπίες. Το συμπέρασμα παραμένει σταθερό: η πραγματική οικονομική αντοχή μιας πολιτείας δεν κρίνεται από τον ετήσιο ισολογισμό, αλλά από την ικανότητά της να διαχειρίζεται μακροπρόθεσμα βάρη, όπως η υγειονομική περίθαλψη συνταξιούχων, χωρίς να υποθηκεύει το μέλλον των φορολογουμένων της.