Στα 417 δισ. ευρώ το ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα: Η «ακτινογραφία» του ΙΟΒΕ
Στο 168% του ΑΕΠ οι οφειλές νοικοκυριών και επιχειρήσεων, ενώ η στεγαστική κρίση και ο πληθωρισμός πιέζουν τα εισοδήματα.
Σε ιστορικά υψηλά επίπεδα παραμένει το ιδιωτικό χρέος στην Ελλάδα, την ώρα που η εγχώρια αγορά ακινήτων συνεχίζει να κινείται σε ρυθμούς έντονης υπερθέρμανσης και η αγοραστική δύναμη των συνταξιούχων δοκιμάζεται. Αυτά είναι τα βασικά συμπεράσματα από το δεύτερο τεύχος του Τριμηνιαίου Δελτίου για το Ιδιωτικό Χρέος στην Ελληνική Οικονομία, που συνέταξε το Ίδρυμα Οικονομικών & Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ) με την υποστήριξη της CEPAL και τη χρήση δεδομένων της ReDataset.
Η μελέτη αποτυπώνει μια οικονομία δύο ταχυτήτων. Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα καταγράφει ισχυρούς ρυθμούς ανάπτυξης συγκριτικά με την υπόλοιπη Ευρώπη –με αύξηση 2% το πρώτο τρίμηνο του 2026 έναντι 0,3% της ευρωζώνης– οι δομικές ανισορροπίες παραμένουν. Το συνολικό ιδιωτικό χρέος, που περιλαμβάνει τράπεζες, servicers, εφορία και ασφαλιστικά ταμεία, διαμορφώθηκε στα 417 δισ. ευρώ στα τέλη του 2025, ποσό που αντιστοιχεί στο 168% του ΑΕΠ της χώρας.
Από το σύνολο αυτό, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ανέρχονται στα 237,8 δισ. ευρώ, αποτελώντας το 57% του συνολικού ιδιωτικού χρέους. Είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν το 70% των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων, δηλαδή 165,2 δισ. ευρώ, αφορά οφειλές προς την ΑΑΔΕ και τον ΕΦΚΑ. Παράλληλα, το χρέος σε δάνεια άγγιξε τα 251,9 δισ. ευρώ, με τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια να παραμένουν στο 30%, ενώ το 92% αυτών βρίσκεται πλέον στα χέρια των διαχειριστών απαιτήσεων.
Στο μέτωπο των ακινήτων, οι τιμές των κατοικιών συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία. Η μεγαλύτερη πίεση εντοπίζεται στα διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου, όπου καταγράφηκε ετήσια αύξηση τιμών από 5% έως 8% κατά το πρώτο τρίμηνο του 2026. Το πρόβλημα της προσιτής στέγης γίνεται ολοένα και πιο ασφυκτικό, καθώς η πιστωτική επέκταση στα στεγαστικά δάνεια δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες των νοικοκυριών.
Τέλος, η έκθεση του ΙΟΒΕ αναδεικνύει τη δυσχερή θέση των συνταξιούχων. Η μέση σύνταξη γήρατος παρέμεινε αμετάβλητη σε πραγματικούς όρους την περίοδο 2019-2025, καθώς ο πληθωρισμός εξανέμισε τις ονομαστικές αυξήσεις. Με το 89% των συνταξιούχων να είναι πλέον άνω των 65 ετών, η διαχείριση του κόστους διαβίωσης εν μέσω υψηλών επιτοκίων παραμένει μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για το υπόλοιπο του 2026.