Τα Φίτζι αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα μικροπλαστικών στα ψάρια
Νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι το ένα τρίτο των ψαριών στις Νησιωτικές Χώρες του Ειρηνικού φέρει ρύπανση, με τα Φίτζι να βρίσκονται σε δυσμενή θέση.
Περίπου το ένα τρίτο των ψαριών που ζουν στα απομακρυσμένα παράκτια ύδατα των Νησιωτικών Χωρών και Εδαφών του Ειρηνικού (PICTs) εντοπίστηκε να είναι μολυσμένο με μικροπλαστικά, με ιδιαίτερα ανησυχητικά ποσοστά να καταγράφονται στα Φίτζι. Αυτό προκύπτει από ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «PLOS One».
Η ρύπανση από μικροπλαστικά αποτελεί μια παγκόσμια απειλή για τα θαλάσσια οικοσυστήματα, με ευρείες επιπτώσεις τόσο στο περιβάλλον όσο και στην ανθρώπινη υγεία. Παρά τη γεωγραφική τους απομόνωση, οι PICTs είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε αυτό το φαινόμενο, εξαιτίας της ραγδαίας αστικοποίησης και των ανεπαρκών συστημάτων διαχείρισης αποβλήτων και υδάτων.
Στο πλαίσιο της έρευνας, εξετάστηκαν 878 παράκτια ψάρια από 138 διαφορετικά είδη, τα οποία αλιεύθηκαν από τοπικές κοινότητες στα Φίτζι, την Τόνγκα, το Τουβαλού και το Βανουάτου. Διαπιστώθηκε ότι περίπου το 33% των ψαριών περιείχε τουλάχιστον ένα σωματίδιο μικροπλαστικού, με τα ποσοστά μόλυνσης να παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ των νησιών. Συγκεκριμένα, στα Φίτζι, σχεδόν το 75% των ψαριών έφερε μικροπλαστικά, ποσοστό που υπερβαίνει κατά πολύ τον παγκόσμιο μέσο όρο του 49%. Ωστόσο, η ποσότητα πλαστικού που εντοπίστηκε σε κάθε ψάρι ήταν περιορισμένη. Αντίθετα, στο Βανουάτου, μόνο το 5% των αλιευμένων ψαριών ήταν μολυσμένο.
Παρόλο που τα διάφορα νησιά φιλοξενούν διαφορετικές κοινότητες ψαριών, δύο είδη εντοπίστηκαν και στις τέσσερις περιοχές, εμφανίζοντας υψηλότερα επίπεδα μόλυνσης στα Φίτζι σε σύγκριση με τα υπόλοιπα νησιά. Το αυξημένο ποσοστό μόλυνσης στα Φίτζι, σε σύγκριση με τις άλλες περιοχές και τον παγκόσμιο μέσο όρο, πιθανώς αποδίδεται στην υψηλή πυκνότητα πληθυσμού, την εκτεταμένη παράκτια ανάπτυξη και τις λιγότερο αποτελεσματικές πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων.
Οι ερευνητές, χρησιμοποιώντας δεδομένα από μια παγκόσμια βάση δεδομένων για είδη ψαριών, διερεύνησαν πώς διάφορα οικολογικά χαρακτηριστικά, όπως η διατροφή, η στρατηγική σίτισης και το περιβάλλον, επηρεάζουν τα ποσοστά μόλυνσης. Τα ψάρια των υφάλων και του βυθού είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι μολυσμένα με μικροπλαστικά σε σύγκριση με τα ψάρια του ανοικτού ωκεανού, των παράκτιων περιοχών και των λιμνοθαλασσών. Επιπλέον, είδη που τρέφονται με ασπόνδυλα, ψάρια που αναζητούν τροφή στον βυθό και είδη που χρησιμοποιούν τακτικές αιφνιδιασμού για να αιχμαλωτίσουν τη λεία τους, έδειξαν μεγαλύτερη πιθανότητα να περιέχουν μικροπλαστικά.
Η μελέτη τονίζει την πανταχού παρούσα παρουσία της ρύπανσης από μικροπλαστικά, ακόμη και σε μερικά από τα πιο απομακρυσμένα σημεία του πλανήτη.