Βάσια Παναγοπούλου: «Έγινα ηθοποιός για να καλύψω την οδυνηρή απώλεια του πατέρα μου»
Η γνωστή ηθοποιός αποκαλύπτει πώς ο θάνατος του πατέρα της στην ηλικία των 10 ετών καθόρισε την πορεία της και την ανάγκασε να αφήσει το Πάντειο για τη σκηνή.
Η Βάσια Παναγοπούλου άνοιξε την καρδιά της σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στο περιοδικό OK!, μιλώντας για τα καθοριστικά χρόνια της παιδικής της ηλικίας στη Μυτιλήνη και την καθοριστική απώλεια του πατέρα της. Σε ηλικία μόλις 10 ετών, η ηθοποιός κλήθηκε να αντιμετωπίσει το πένθος και μια ριζική αλλαγή στη ζωή της, καθώς η μητέρα της αποφάσισε να μετακομίσουν μόνιμα στην Αθήνα, εγκαταλείποντας το νησί για να ξεκινήσουν από την αρχή.
«Η παιδική μου ηλικία είχε μπόλικη θλίψη. Τα χρόνια εκείνα τα σημάδεψε η απουσία του πατέρα μου», εξομολογείται η ίδια, περιγράφοντας τις δυσκολίες της προσαρμογής στο Καλαμάκι, όπου η μόνη της παρηγοριά ήταν η θέα της θάλασσας. Η απώλεια αυτή, όπως παραδέχεται σήμερα, λειτούργησε ως καταλύτης για την επαγγελματική της πορεία. Παρά το γεγονός ότι είχε περάσει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, η ανάγκη της να αναπληρώσει το εσωτερικό κενό την οδήγησε στη Δραματική Σχολή Θεοδοσιάδη, μια απόφαση που προκάλεσε την απογοήτευση της μητέρας της.
«Έχω την αίσθηση, κατόπιν εορτής, ότι έγινα ηθοποιός για να καλύψω την απουσία του πατέρα μου», δηλώνει η Βάσια Παναγοπούλου, τονίζοντας πως παρόλο που η υποκριτική τη βοήθησε να διαχειριστεί τα συναισθήματά της, το τραύμα παραμένει ζωντανό. Τα πρώτα της βήματα στον χώρο έγιναν με εξαιρετικές προϋποθέσεις, καθώς από το πρώτο έτος της σχολής συνεργάστηκε με τον σπουδαίο σκηνοθέτη Γιάννη Δαλιανίδη. Μέσα από σειρές όπως «Τα καθημερινά» στην ΕΡΤ και την τεράστια επιτυχία «Τα λιονταράκια του κυρ Ηλία», δίπλα σε καταξιωμένους ηθοποιούς όπως η Ξένια Καλογεροπούλου και ο Γιώργος Κωνσταντίνου, έμαθε τα μυστικά του επαγγέλματος και τον απόλυτο επαγγελματισμό.