Σταμάτης Φασουλής: «Ο πατέρας μου έκανε σαν να μην με έβλεπε»
Ο σπουδαίος σκηνοθέτης και ηθοποιός μιλά για την απουσία σχέσης με τον πατέρα του, τα παιδικά του χρόνια στην Κυψέλη και την ανασφάλεια που τον συνοδεύει εκτός σκηνής.
Σε μια σπάνια και εξομολογητική τηλεοπτική εμφάνιση στην εκπομπή «Πάμε μια βόλτα» με τη Νίκη Λυμπεράκη, ο Σταμάτης Φασουλής άνοιξε την καρδιά του και μοιράστηκε άγνωστες πτυχές της πορείας και της προσωπικής του ζωής. Ο κορυφαίος ηθοποιός και σκηνοθέτης εστίασε στην έντονη αντίθεση ανάμεσα στη σιγουριά που νιώθει πάνω στο σανίδι και την έλλειψη αυτοπεποίθησης που τον χαρακτηρίζει στην καθημερινότητά του.
«Ποτέ δεν κατάλαβα σε ποια θέση βρισκόμουν στο θέατρο. Πάντα είχα την αίσθηση ότι ήμουν σε μειονεκτική θέση. Εκτός σκηνής και πρόβας μου λείπει η αυτοπεποίθηση, ενώ μέσα στη δουλειά μου αισθάνομαι σίγουρος για όσα μπορώ να κάνω», παραδέχθηκε ο ίδιος, τονίζοντας πως πλέον έχει αποδεχθεί αυτή την ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα του.
Ανατρέχοντας στα πρώτα του βήματα, ο Σταμάτης Φασουλής θυμήθηκε τα μαθητικά του χρόνια στην Κυψέλη, όπου κατάφερε να μυήσει τους συμμαθητές του στο θέατρο δημιουργώντας έναν ερασιτεχνικό θίασο. Καταλυτικό ρόλο στην αγάπη του για την τέχνη έπαιξε η μητέρα του, η οποία, παρά τις φαινομενικές της επιφυλάξεις, τον πήγαινε κάθε Κυριακή στο θέατρο, έχοντας παρακολουθήσει μαζί του 27 παραστάσεις μέχρι την τρίτη Γυμνασίου.
Ωστόσο, η πιο συγκινητική στιγμή της συνέντευξης αφορούσε τη δύσκολη σχέση με τον πατέρα του. Ο Σταμάτης Φασουλής αποκάλυψε πως ο πατέρας του, επιθυμώντας για εκείνον μια καριέρα στο Πολεμικό Ναυτικό, δεν αποδέχθηκε ποτέ την καλλιτεχνική του κλίση. «Δεν είχαμε ουσιαστικά σχέση. Ήταν στο σπίτι, αλλά από διακριτικός μέχρι αδιάφορος. Δεν ενέκρινε ποτέ την αγάπη μου για το θέατρο και την καλλιτεχνία. Δεν μου είπε ποτέ κάτι αρνητικό, αλλά έκανε κάτι χειρότερο: έκανε σαν να μην με έβλεπε», εξομολογήθηκε.
Κλείνοντας, ο αγαπημένος καλλιτέχνης αναφέρθηκε στο βραβείο «Χορν», εκφράζοντας τη συγκίνησή του για τα λόγια εκτίμησης που απηύθυναν προς το πρόσωπό του καταξιωμένοι ηθοποιοί, όπως ο Χρήστος Λούλης, ο Δημήτρης Λάλος και ο Θανάσης Αλευράς, υπογραμμίζοντας πως η θεατρική παράδοση είναι μια ζωντανή διαδικασία που απαιτεί βαθιά γνώση και συνεχή δημιουργική ανανέωση.