Τα παιδιά προτιμούν τα chatbots: Τα ανησυχητικά ευρήματα της έρευνας του «Χαμόγελο του Παιδιού»
Η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο εκφοβισμός και ο ρόλος της οικογένειας στο επίκεντρο μεγάλης εκδήλωσης στις 4 Νοεμβρίου 2026 στο Ωδείο Αθηνών.
Μπορεί ένα παιδί να εμπιστεύεται περισσότερο ένα chatbot από έναν ενήλικα; Γιατί σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες εξακολουθεί να θεωρεί απαραίτητο τον φόβο στη διαπαιδαγώγηση; Και γιατί τα παιδιά που βιώνουν εκφοβισμό συχνά επιλέγουν τη σιωπή; Με αφορμή τη συμπλήρωση 30+1 χρόνων δράσης, «Το Χαμόγελο του Παιδιού» προσκαλεί το κοινό σε μια σημαντική εκδήλωση για τις σύγχρονες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και οι οικογένειές τους. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου 2026, στις 18:30, στο Ωδείο Αθηνών (Αμφιθέατρο «Ιωάννης Δεσποτόπουλος»).
Στο επίκεντρο της συζήτησης βρίσκονται τρία κρίσιμα ζητήματα: η Τεχνητή Νοημοσύνη, η Οικογένεια και η Βία. Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, την οποία θα συντονίσει η δημοσιογράφος Ζήνα Κουτσελίνη, θα παρουσιαστούν τα αποτελέσματα νέας πανελλαδικής έρευνας της Focus Bari. Τα ευρήματα της έρευνας, που θα αναλύσει η ιδρύτρια της Focus Bari, Ξένια Κούρτογλου, αποτυπώνουν μια κοινωνία σε αναζήτηση ισορροπιών, καθώς ένα σημαντικό ποσοστό των ερωτηθέντων θεωρεί ότι τα παιδιά βρίσκουν ευκολότερα συναισθηματική υποστήριξη σε εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης παρά σε ανθρώπους, ενώ παράλληλα διατηρούνται στερεότυπα για την αναγκαιότητα του φόβου στην πειθαρχία.
Τα συμπεράσματα της έρευνας θα αποτελέσουν τη βάση για τρία εξειδικευμένα πάνελ με τη συμμετοχή διακεκριμένων ακαδημαϊκών: του Παναγιώτη Αναστασιάδη (Τεχνητή Νοημοσύνη), του Γιώργου Χρούσου (Οικογένεια) και του Γιάννη Πανούση (Βία). Στις συζητήσεις θα παρέμβουν ενεργά μέλη της Ομάδας Δικαιωμάτων του Παιδιού του Οργανισμού, δίνοντας φωνή στις πραγματικές ανάγκες της νέας γενιάς.
Ιδιαίτερα συγκινητική αναμένεται να είναι η στιγμή όπου ο Σπύρος Παπαδόπουλος θα παρουσιάσει ένα προσωπικό βίντεο, διαβάζοντας ένα γράμμα προς τον 10χρονο ιδρυτή του Οργανισμού, Ανδρέα Γιαννόπουλο, 31 χρόνια μετά την πρώτη τους συνάντηση. Μια υπενθύμιση ότι το όραμα ενός παιδιού για ένα «χαμόγελο» παραμένει επίκαιρο και αναγκαίο όσο ποτέ.