Το ΝΑΤΟ προειδοποιεί για ελλείψεις καυσίμων σε περίπτωση σύγκρουσης στην Ευρώπη
Η ενεργειακή μετάβαση και το κλείσιμο διυλιστηρίων θέτουν σε κίνδυνο την επιχειρησιακή ετοιμότητα της Συμμαχίας, σύμφωνα με νέα μελέτη.
Αντιμέτωπες με σοβαρές ελλείψεις αεροπορικών καυσίμων θα μπορούσαν να βρεθούν οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ σε έναν πιθανό μελλοντικό πόλεμο. Η ενεργειακή μετάβαση της Ευρώπης μακριά από τα ορυκτά καύσιμα και η συνεχής συρρίκνωση της δυναμικότητας των διυλιστηρίων δημιουργούν κρίσιμες αδυναμίες, σύμφωνα με νέα μελέτη που είδε το φως της δημοσιότητας τον Σεπτέμβριο.
Η έρευνα, η οποία εκπονήθηκε με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ, υπογραμμίζει πως εάν κατά την επόμενη δεκαετία ξεσπάσει μια μεγάλη σύγκρουση, οι ανάγκες των συμμαχικών αεροσκαφών ενδέχεται να ξεπεράσουν κατά πολύ τις διαθέσιμες ποσότητες, ιδιαίτερα σε σενάρια που απαιτούν ενισχύσεις από τη Βόρεια Αμερική. Οι προειδοποιήσεις αυτές αποκτούν ιδιαίτερη βαρύτητα στο σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον, καθώς οι εκστρατείες δολιοφθοράς από τη Ρωσία έχουν αναζωπυρώσει την ανησυχία για ενδεχόμενη άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση.
Παρά τις τεράστιες δαπάνες για σύγχρονα οπλικά συστήματα, οι ερευνητές προειδοποιούν ότι οι περιορισμένες προμήθειες καυσίμων υπονομεύουν την αμυντική ισχύ της Συμμαχίας. «Από την άποψη της στρατιωτικής ετοιμότητας, η πρόσβαση στα καύσιμα έχει τεράστια σημασία», δήλωσε ανώτατος στρατιωτικός αξιωματούχος του ΝΑΤΟ.
Το πρόβλημα εντοπίζεται εν μέρει στις πολιτικές απανθρακοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες οδήγησαν στο κλείσιμο πολλών διυλιστηρίων. Στοιχεία της FuelsEurope και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καταδεικνύουν ότι από το 2009 έχει κλείσει περίπου το ένα τέταρτο των διυλιστηρίων της ευρωπαϊκής ηπείρου, με την παραγωγική δυναμικότητα να μειώνεται σημαντικά. Επί του παρόντος, λειτουργούν περίπου 70 διυλιστήρια, ενώ η συνολική διυλιστική δυναμικότητα έχει υποχωρήσει κατά 10% την τελευταία εικοσαετία.
Το Κέντρο Αριστείας Ενεργειακής Ασφάλειας του ΝΑΤΟ, με έδρα το Βίλνιους στη Λιθουανία, επισημαίνει ότι στο δυσμενέστερο σενάριο, από τα μέσα της δεκαετίας του 2030 και μετά, το σύστημα δεν θα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του σε περίπτωση ενεργοποίησης του Άρθρου 5, ακόμα και με αυστηρούς περιορισμούς στην πολιτική κατανάλωση.