Σκάκι για δύο στη Μέση Ανατολή: Το επικίνδυνο παιχνίδι υπομονής μεταξύ Donald Trump και Ιράν
Η Ουάσινγκτον ποντάρει στην οικονομική ασφυξία της Τεχεράνης, ενώ το Ιράν προσδοκά στην πολιτική κόπωση του Αμερικανού προέδρου ενόψει των εκλογών.
Σε ένα ιδιότυπο παιχνίδι υπομονής έχουν επιδοθεί τις τελευταίες εβδομάδες η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη. Και οι δύο πλευρές αποφεύγουν τις βιαστικές κινήσεις, αναμένοντας μια ένδειξη υποχώρησης από τον αντίπαλο, ώστε να ανοίξουν ξανά τα Στενά του Ορμούζ και να αποκλιμακωθεί η ένταση στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής. Ο Ντόναλντ Τραμπ και η ιρανική ηγεσία βρίσκονται σε μια συνεχή ανταλλαγή προκλήσεων, με το διακύβευμα να παραμένει η επικράτηση στη διαπραγματευτική σκακιέρα.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε το σαββατοκύριακο πως υιοθετεί μια στρατηγική χαμηλών τόνων, αφήνοντας τον χρόνο να λειτουργήσει υπέρ των αμερικανικών συμφερόντων. Σύμφωνα με πηγές της κυβέρνησής του, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει μετριάσει τις απειλές για άμεση κλιμάκωση, επιλέγοντας να παρακολουθεί τις συνέπειες του οικονομικού αποκλεισμού στα ιρανικά λιμάνια. Όπως ανέφερε σε συνέντευξή του στο Axios, ο ναυτικός αποκλεισμός που ισχύει από τον Απρίλιο έχει επιφέρει καίριο πλήγμα στην οικονομία του Ιράν, περιορίζοντας τις πετρελαϊκές εξαγωγές και προκαλώντας υψηλό πληθωρισμό.
Στον αντίποδα, η Τεχεράνη θεωρεί ότι ο χρόνος κυλά υπέρ της. Όπως επισημαίνει ανάλυση του Associated Press, το ιρανικό καθεστώς εκτιμά ότι ο Ντόναλντ Τραμπ θα κουραστεί από τη σύγκρουση, ειδικά καθώς πλησιάζουν οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου στις ΗΠΑ. Οι Ιρανοί ηγέτες υπολογίζουν στη φθορά της κυβέρνησης Τραμπ από τη μείωση των αμερικανικών αποθεμάτων σε κρίσιμα οπλικά συστήματα και στη δυσαρέσκεια της αμερικανικής κοινής γνώμης για τον πόλεμο. Παράλληλα, οι σύμμαχοί τους, Χούθι, στην Υεμένη παραμένουν ένας παράγοντας αποσταθεροποίησης για τις θαλάσσιες εμπορικές οδούς.
Παρά την αισιοδοξία της, η Τεχεράνη βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί. Τα πλήγματα στις υποδομές της χώρας και οι ελλείψεις σε βασικά αγαθά έχουν φέρει την κοινωνία στα όριά της, προκαλώντας ανησυχία ακόμη και σε πρόσωπα κοντά στον μετριοπαθή πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν. Η πιθανότητα εσωτερικών διαδηλώσεων λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης αποτελεί έναν διαρκή κίνδυνο, μετατρέποντας το στοίχημα του ελέγχου στα Στενά του Ορμούζ σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη στρατηγική επιλογή.