Φορολογική παγίδα 6.000 ευρώ: Γιατί τα φιλοδωρήματα κινδυνεύουν να θεωρηθούν μισθός
Η ασάφεια στη νομοθεσία για τα tips απειλεί να ακυρώσει το όφελος των εργαζομένων στην εστίαση, προκαλώντας νομικό «θρίλερ» με την εφορία.
Μία νέα νομοθετική ρύθμιση που αφορά το αφορολόγητο όριο των φιλοδωρημάτων, με στόχο το όφελος δεκάδων χιλιάδων εργαζομένων στην εστίαση, τα μπαρ, τα ξενοδοχεία και τις ψηφιακές πλατφόρμες, ενδέχεται να αποδειχθεί προβληματική στην πράξη. Το μέτρο, το οποίο αυξάνει το αφορολόγητο όριο για τα φιλοδωρήματα στις 6.000 ευρώ ετησίως, περιλαμβάνεται σε πολυνομοσχέδιο που αναμένεται να συζητηθεί και να ψηφιστεί στη Βουλή την ερχόμενη εβδομάδα. Ωστόσο, πίσω από την αριθμητική αύξηση κρύβεται μια νομική «γκρίζα ζώνη» που μπορεί να οδηγήσει σε αντιφατικές ερμηνείες και φορολογικές περιπέτειες.
Το κεντρικό πρόβλημα εντοπίζεται στη διατήρηση της διατύπωσης του ν. 4172/2013, σύμφωνα με την οποία η απαλλαγή από τον φόρο και τις ασφαλιστικές εισφορές δεν καλύπτει ποσά που «εισπράττονται τακτικά, επαυξάνοντας τις αποδοχές» των εργαζομένων. Η απουσία αντικειμενικών κριτηρίων για το τι συνιστά «τακτική» καταβολή δημιουργεί έναν κίνδυνο: αν ένα φιλοδώρημα επαναλαμβάνεται συχνά –γεγονός σύνηθες σε εργαζόμενους της σαιζόν– οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, όπως η εφορία ή ο ΕΦΚΑ, ενδέχεται να το «βαπτίσουν» ως σταθερή αποδοχή και όχι ως προαιρετικό tip.
Παρά την πρόθεση του νομοθέτη να αποτρέψει καταχρήσεις από εργοδότες που θα μπορούσαν να υποκαταστήσουν μέρος του μισθού με «βαπτισμένα» φιλοδωρήματα, η καθημερινή πρακτική στην εστίαση περιπλέκεται. Οι εργαζόμενοι που μοιράζονται τα tips με συγκεκριμένη λογική ή όσοι δέχονται φιλοδωρήματα μέσω POS, αφήνοντας ηλεκτρονικό ίχνος, βρίσκονται εκτεθειμένοι. Αντί για διαφάνεια, το μέτρο κινδυνεύει να ωθήσει επιχειρήσεις και προσωπικό στην αποφυγή καταγραφής των φιλοδωρημάτων, φοβούμενοι ότι η ηλεκτρονική ιχνηλασιμότητα θα λειτουργήσει εις βάρος τους κατά τον φορολογικό έλεγχο.