ΔΝΤ: Η Ελλάδα δεν υποφέρει από έλλειψη κατοικιών αλλά από λανθασμένη κατανομή
Στο 85% η αύξηση των τιμών ακινήτων από το 2016, ενώ οι μισθοί αυξήθηκαν μόλις κατά 47%, σύμφωνα με την ανάλυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Η ελληνική στεγαστική αγορά δεν αντιμετωπίζει απλώς έλλειψη κατοικιών, αλλά ένα δομικό πρόβλημα κατανομής, όπως αποκαλύπτει η πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) με τίτλο «Inside Greece’s Housing Affordability Paradoxes». Στην ανάλυση αυτή, η οποία βασίστηκε σε δεδομένα της πλατφόρμας Spitogatos, υπογραμμίζεται η ανάγκη για λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων, καθώς οι ανισορροπίες επιδεινώνονται διαρκώς.
Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα διαθέτει από τα υψηλότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η προσιτότητα της στέγης αποτελεί πλέον κρίσιμο κοινωνικό ζήτημα. Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΔΝΤ, οι ζητούμενες τιμές κατοικιών έχουν εκτοξευθεί κατά 85% από το 2016, την ώρα που το διαθέσιμο εισόδημα έχει αυξηθεί μόλις κατά 47%. Ως συνέπεια, το 2025 το κόστος στέγασης ξεπέρασε το ένα τρίτο του οικογενειακού προϋπολογισμού, με το 40% των νοικοκυριών να δαπανά πάνω από το ένα τρίτο του εισοδήματός του για τις ανάγκες στέγασης.
Οι αναντιστοιχίες μεταξύ προσφοράς και ζήτησης είναι έντονες, με τις τιμές στην Αττική, τη Θεσσαλονίκη και τους τουριστικούς προορισμούς να παραμένουν στα ύψη. Ενδεικτικά, το 55% των ακινήτων προς πώληση υπερβαίνει τις 200.000 ευρώ, ποσό που κρίνεται απαγορευτικό για την πλειονότητα των πολιτών. Παράλληλα, υπάρχει αναντιστοιχία στα μεγέθη των ακινήτων, καθώς το ένα τρίτο των διαθέσιμων προς πώληση ακινήτων ξεπερνά τα 120 τ.μ., ενώ η ζήτηση στρέφεται σε μικρότερα μεγέθη.
Σημαντικό ρόλο στην κρίση παίζουν οι βραχυχρόνιες μισθώσεις, οι οποίες αυξήθηκαν κατά 240% την περίοδο 2017-2024, φτάνοντας τις 230.000 καταχωρίσεις. Επιπλέον, το ενεργειακά αναποτελεσματικό κτιριακό απόθεμα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο τα νοικοκυριά, με τις ελληνικές κατοικίες να καταναλώνουν 65% περισσότερη ενέργεια ανά τετραγωνικό μέτρο σε σύγκριση με τα αντίστοιχα μεγέθη στην Πορτογαλία. Το ΔΝΤ προτείνει μεταρρυθμίσεις στη νομοθεσία περί συνιδιοκτησίας, περιορισμούς στις βραχυχρόνιες μισθώσεις και ενίσχυση της κοινωνικής στέγασης ως μονοπάτι για την έξοδο από το αδιέξοδο.