ΔΝΤ: Δεν λείπουν τα σπίτια από την Ελλάδα, αλλά η σωστή αξιοποίησή τους
Το 35% των ακινήτων παραμένει ανενεργό, ενώ το κόστος στέγασης εκτοξεύεται λόγω κακής κατανομής και παλαιότητας του αποθέματος.
Η κρίση προσιτής στέγασης στην Ελλάδα δεν πηγάζει από πραγματική έλλειψη ακινήτων, αλλά από δομικά προβλήματα στην κατανομή και τη χρήση του υφιστάμενου αποθέματος. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η στεγαστική πολιτική της χώρας καλείται να επαναπροσδιοριστεί, εστιάζοντας στην αξιοποίηση των κενών κατοικιών και όχι μόνο στην επιδότηση της ζήτησης.
Παρά το γεγονός ότι πάνω από το 60% των ελληνικών νοικοκυριών διαθέτει ιδιόκτητη κατοικία χωρίς δάνειο, το κόστος στέγασης παραμένει δυσβάστακτο. Το ΔΝΤ αποδίδει το φαινόμενο στην ενεργειακή αναποτελεσματικότητα των κτιρίων, την έλλειψη επενδύσεων σε ανακαινίσεις και στο γεγονός ότι περίπου το 35% του συνολικού οικιστικού αποθέματος παραμένει ανενεργό. Πολλά ακίνητα μένουν εκτός αγοράς για μεγάλα διαστήματα λόγω νομικών εκκρεμοτήτων, πολεοδομικών προβλημάτων και των υψηλών δαπανών αποκατάστασης.
Οι προκλήσεις εντείνονται από την αναντιστοιχία προσφοράς και ζήτησης, καθώς η εσωτερική μετανάστευση και η αύξηση των μονοπρόσωπων νοικοκυριών πιέζουν τις τιμές σε συγκεκριμένες περιοχές. Παρά τις κρατικές παρεμβάσεις, όπως τα προγράμματα «Σπίτι Μου» και η επιδότηση ενοικίου, το Ταμείο προειδοποιεί ότι τα μέτρα αυτά προσφέρουν μόνο προσωρινή ανακούφιση και ενδέχεται να οδηγήσουν σε περαιτέρω αυξήσεις τιμών αν δεν συνδυαστούν με στοχευμένες δράσεις στην πλευρά της προσφοράς.
Στις προτάσεις του ΔΝΤ περιλαμβάνονται:
* Η επέκταση των προγραμμάτων ανακαίνισης για ενεργειακή αναβάθμιση.
* Η επιβολή αντικινήτρων για τη διατήρηση κενών ακινήτων σε περιοχές με υψηλή ζήτηση.
* Η απλοποίηση του κληρονομικού δικαίου και η ταχύτερη τακτοποίηση νομικών εκκρεμοτήτων.
* Η θέσπιση εγγυήσεων πληρωμής ενοικίου για τη μείωση του ρίσκου στις μακροχρόνιες μισθώσεις.
Οι ελληνικές αρχές συμφωνούν με την ανάγκη μετάβασης σε μια πιο μόνιμη στρατηγική, τονίζοντας ότι η χρήση του Μητρώου Ιδιοκτησίας και Διαχείρισης Ακινήτων (MIDA) και η αναλυτική χαρτογράφηση των αναγκών ανά περιοχή θα αποτελέσουν τα εργαλεία για την ορθολογική αναδιάρθρωση της αγοράς κατοικίας.