Πολιτική προστασία: Γιατί το νέο πλαίσιο για τους δήμους κρίνεται ανεπαρκές

Η πρόσφατη υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β’ 4920/5.8.2026) για τη λειτουργία των Τοπικών Επιχειρησιακών Συντονιστικών Οργάνων Πολιτικής Προστασίας (Τ.Ε.Σ.Ο.Π.Π.) επιχειρεί να βάλει σε τάξη τον συντονισμό στους δήμους, ωστόσο το Δίκτυο Πράσινων Αυτοδιοικητικών κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Σύμφωνα με την ανάλυσή τους, η νέα αυτή ρύθμιση αποτυγχάνει να αντιμετωπίσει τα θεμελιώδη ζητήματα που εξασφαλίζουν την πραγματική ανθεκτικότητα των πόλεων απέναντι στην κλιματική κρίση.

Παρά τη θετική πρόθεση για αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων, η απόφαση στερείται ενιαίου επιχειρησιακού προτύπου λειτουργίας. Όπως επισημαίνει το Δίκτυο Πράσινων Αυτοδιοικητικών, η Πολιτική Προστασία δεν μπορεί να περιορίζεται σε δημαρχοκεντρικές συσκέψεις την ώρα της καταστροφής, αλλά απαιτεί αυστηρά πρωτόκολλα, ρόλους και χρόνους ανταπόκρισης πριν από το ξέσπασμα κάθε κρίσης.

Ένα από τα σημαντικότερα κενά που εντοπίζονται είναι η περιθωριοποίηση της επιστημονικής κοινότητας. Η απόφαση δεν θεσμοθετεί μόνιμο ρόλο για ειδικούς, όπως περιβαλλοντολόγους, δασολόγους ή υδρολόγους, οι οποίοι είναι απαραίτητοι για τη διαχείριση σύγχρονων κινδύνων, όπως οι πλημμύρες και η διάβρωση εδαφών. Επιπλέον, αγνοείται πλήρως η τοπική κοινωνία και η συμμετοχή των δημοτικών συμβουλίων, μετατρέποντας τον μηχανισμό σε ένα «κλειστό» διοικητικό σύστημα που στερείται πολύτιμης εμπειρικής γνώσης για τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.

Τέλος, η απόφαση παραμένει «στα χαρτιά» καθώς δεν προβλέπει χρηματοδότηση ή πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού, παρά τις αυξημένες απαιτήσεις για 24ωρη λειτουργία. Το Δίκτυο προτείνει την καθιέρωση ανοιχτών δεδομένων, ουσιαστική διαβούλευση και την ενσωμάτωση ειδικών διαδικασιών για την αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος μετά από καταστροφές, τονίζοντας ότι η ασφάλεια απαιτεί επενδύσεις και όχι απλώς περισσότερες συναντήσεις.