Στεγαστική κρίση: 794.000 κλειστά σπίτια στην Ελλάδα και ενοίκια που «καταπίνουν» έναν μισθό
Ενώ οι εργαζόμενοι και οι φοιτητές δυσκολεύονται να βρουν προσιτή στέγη, εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα παραμένουν αναξιοποίητα, εκτοξεύοντας το κόστος διαβίωσης.
Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, με τα ενοίκια να «καταπίνουν» έναν ολόκληρο μισθό, την ώρα που χιλιάδες διαμερίσματα παραμένουν κλειστά και αναξιοποίητα. Η αγορά ακινήτων παρουσιάζει μια εικόνα έντονης αντίφασης: ενώ οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι αναζητούν απεγνωσμένα στέγη σε σπίτια λίγων τετραγωνικών, συχνά χωρίς βασικές ανέσεις, περίπου 794.000 κατοικίες σε ολόκληρη τη χώρα καταγράφονται ως κενές.
Το πρόβλημα της έλλειψης προσιτής στέγης εντείνεται από το τεράστιο απόθεμα ακινήτων που μένει εκτός αγοράς. Μόνο στον Δήμο Αθηναίων, ο αριθμός των κενών κατοικιών ξεπερνά τις 117.000, ενώ δεκάδες χιλιάδες από αυτές δεν ηλεκτροδοτούνται, γεγονός που υποδηλώνει μακροχρόνια εγκατάλειψη ή σοβαρές ιδιοκτησιακές εκκρεμότητες. Όσο αυτά τα ακίνητα παραμένουν κλειστά, η πίεση στη διαθέσιμη αγορά αυξάνεται, επιτρέποντας στους ιδιοκτήτες να ανεβάζουν τις απαιτήσεις τους.
Η πραγματικότητα στις αγγελίες είναι αποκαρδιωτική. Για ένα μέσο μηνιαίο μίσθωμα της τάξης των 850-900 ευρώ –ποσό που αντιστοιχεί περίπου στον κατώτατο μισθό– ο ενδιαφερόμενος καλείται να επιλέξει κατοικίες ηλικίας άνω των 50 ετών, χωρίς θέρμανση ή επαρκή μόνωση. Στην Αθήνα, η μέση ζητούμενη τιμή για κατοικίες έως 80 τετραγωνικά μέτρα έχει φτάσει τα 12,70 ευρώ ανά τετραγωνικό, καθιστώντας την ενοικίαση ενός διαμερίσματος 60 τετραγωνικών σχεδόν αδύνατη για έναν εργαζόμενο που λαμβάνει τον κατώτατο μισθό των 772 ευρώ.
Πέρα από τα δυσβάσταχτα ενοίκια, οι ενοικιαστές αντιμετωπίζουν συχνά απαγορευτικούς όρους, όπως την απαίτηση για προκαταβολή πολλών μηνιαίων μισθωμάτων, γεγονός που καθιστά την εγκατάσταση σε ένα νέο σπίτι οικονομικά ανέφικτη. Η κατάσταση αυτή επηρεάζει καθοριστικά τη ζωή χιλιάδων φοιτητών, πολλοί από τους οποίους αναγκάζονται να αναβάλουν ή και να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους λόγω του κόστους στέγασης. Με το ποσοστό των κενών κατοικιών να προσεγγίζει το 35% του συνολικού αποθέματος, η αξιοποίηση αυτού του ανεκμετάλλευτου πλούτου αποτελεί πλέον κρίσιμη προτεραιότητα για την ανακούφιση της ελληνικής κοινωνίας.