Βραχυχρόνια μίσθωση: Πτώση 2,1% στις καταχωρίσεις λόγω των περιορισμών στην αγορά ακινήτων
Ποιες είναι οι αιτίες που οδηγούν τους ιδιοκτήτες να εγκαταλείπουν τη βραχυχρόνια μίσθωση και ποια εμπόδια συναντούν στην επιστροφή των ακινήτων τους στη μακροχρόνια αγορά.
Η βραχυχρόνια μίσθωση γνωρίζει σημαντική κάμψη, με τις καταχωρίσεις στο Μητρώο Ακινήτων Βραχυχρόνιας Μίσθωσης να εμφανίζουν σαφή μείωση, καθώς οι νέοι περιορισμοί ανακόπτουν την επέκταση της προσφοράς. Σύμφωνα με την Έκθεση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας του Οκτωβρίου από την Τράπεζα της Ελλάδος, τον Μάρτιο του 2026 καταγράφηκαν 203.122 καταλύματα, έναντι 207.572 το 2024, σημειώνοντας πτώση της τάξεως του 2,1%.
Η τάση αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη στην Αθήνα. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης επεσήμανε ότι μέσα σε έναν χρόνο οι αριθμοί μητρώου ακινήτου (ΑΜΑ) μειώθηκαν κατά περίπου 1.500 στο κέντρο της πρωτεύουσας, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την πολιτική περιορισμού των νέων εγγραφών στα τρία κεντρικά δημοτικά διαμερίσματα. Αντίστοιχα, η AirDNA καταγράφει τον Σεπτέμβριο του 2026 περίπου 13.820 ενεργές καταχωρίσεις στην Αθήνα, μείωση που αγγίζει το 29,2% σε ετήσια βάση.
Οι ιδιοκτήτες βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα σύνθετο πλαίσιο, καθώς οι περιορισμοί στις νέες εγγραφές και τις μεταβιβάσεις προστίθενται στους υψηλούς φόρους, στα έξοδα συντήρησης και στις αυστηρές απαιτήσεις λειτουργίας. Για παράδειγμα, στις περιοχές όπου ισχύει το «πάγωμα», όπως στο 1ο, 2ο και 3ο Δημοτικό Διαμέρισμα της Αθήνας και στην Α΄ Δημοτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης από την 1η Ιουλίου 2026, δεν επιτρέπεται η επανεγγραφή στο Μητρώο σε περίπτωση μεταβίβασης του ακινήτου. Επιπλέον, η υποχρέωση για ασφάλιση αστικής ευθύνης, οι προδιαγραφές χώρων κύριας χρήσης και το τέλος ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση επιβαρύνουν σημαντικά το λειτουργικό κόστος.
Την ίδια στιγμή, η πολιτεία προωθεί τη μακροχρόνια μίσθωση μέσω κινήτρων, όπως η απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος για 36 μήνες υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Ωστόσο, η Τράπεζα της Ελλάδος επισημαίνει ότι υπάρχουν επιπλέον «αναχώματα» στην επιστροφή των ακινήτων στην αγορά, όπως οι καθυστερήσεις στη διευθέτηση ιδιωτικών χρεών, η πολυϊδιοκτησία και το αυξημένο κόστος ανακαίνισης, τονίζοντας την ανάγκη για επιτάχυνση των μέτρων αναβάθμισης του οικιστικού αποθέματος.