Η Γαλλία βυθίζεται στην κρίση: Γιατί η πορεία της θυμίζει την Ελλάδα του 2010
Δημοσιονομική ασφυξία, κοινωνική οργή και η άνοδος των άκρων σε μια χώρα που μοιάζει να χάνει την επαφή με τους πολίτες της.
Η Γαλλία βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με μια βαθιά πολιτική και οικονομική κρίση που προκαλεί έντονο προβληματισμό για το μέλλον της ευρωπαϊκής συνοχής. Με το δημόσιο χρέος να έχει εκτοξευθεί πάνω από το 110% του ΑΕΠ και το κρατικό έλλειμμα να αγγίζει το 5,4% –μακριά από τον ευρωπαϊκό στόχο του 3%–, η χώρα παγιδεύεται σε ένα εκρηκτικό μείγμα. Παρά τις δαπάνες για την Υγεία, τις συντάξεις και τις κοινωνικές παροχές, οι οποίες συγκαταλέγονται στις υψηλότερες της ευρωζώνης, η κοινωνική δυσαρέσκεια διογκώνεται, ενώ η οικονομική ανάπτυξη παραμένει αναιμική στο 0,4%.
Η κατάσταση στην αγορά εργασίας και η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας πλήττονται από το υψηλό κόστος, ενώ οι επενδυτές εκπέμπουν σήματα κινδύνου. Χαρακτηριστικό είναι ότι το κόστος δανεισμού του γαλλικού Δημοσίου έχει φτάσει στα υψηλότερα επίπεδα των τελευταίων 25 ετών, με την απόδοση του δεκαετούς ομολόγου να πλησιάζει το 5%, ξεπερνώντας το αντίστοιχο ελληνικό που βρίσκεται στο 4,3%.
Η σύγκριση με την Ελλάδα της περασμένης δεκαετίας είναι αναπόφευκτη. Όπως επισημαίνουν αναλυτές, το γαλλικό κράτος για δεκαετίες δαπανούσε περισσότερα από όσα εισέπραττε, αναβάλλοντας τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Σήμερα, η έλλειψη εμπιστοσύνης προς το πολιτικό κέντρο και η οργή των νέων –μεταξύ των οποίων πολλοί μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς– έχουν μετατρέψει τους δρόμους σε πεδία συγκρούσεων. Η βία, οι συλλήψεις και οι καταστροφές αναδεικνύουν μια κοινωνία που βρίσκεται στα όρια της έκρηξης, δημιουργώντας το ιδανικό υπόβαθρο για την ενίσχυση αντισυστημικών δυνάμεων. Η προοπτική ανόδου της Μαρίν Λεπέν στην εξουσία φαντάζει πλέον πιο ορατή από ποτέ, καθώς η Γαλλία πασχίζει να ισορροπήσει ανάμεσα στις ανάγκες για δημοσιονομική πειθαρχία και τις απαιτήσεις μιας κοινωνίας που ζητά καλύτερες δημόσιες υπηρεσίες και αγοραστική δύναμη.