TikTok και μακιγιάζ: Οι κίνδυνοι για το παιδικό δέρμα και η πίεση της εικόνας
Γιατί ειδικοί προειδοποιούν για την πρόωρη χρήση καλλυντικών από παιδιά και πότε η ενασχόληση με την εξωτερική εμφάνιση μετατρέπεται σε ψυχολογικό βάρος.
Με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς, μια γνώριμη εικόνα κυριαρχεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης: νεαρές μαθήτριες περνούν αρκετή ώρα μπροστά στον καθρέφτη, εφαρμόζοντας ρουζ, μάσκαρα και προϊόντα περιποίησης, πριν αναχωρήσουν για το σχολείο. Η τάση αυτή, που ενισχύεται από το TikTok και το Instagram, φέρνει παιδιά και εφήβους σε επαφή με δραστικά συστατικά και καλλυντικά που προορίζονται για ενήλικες, προκαλώντας έντονο προβληματισμό στους ειδικούς.
Στην Ελλάδα, αν και δεν υπάρχουν ακόμη εξειδικευμένα στατιστικά στοιχεία για την ηλικία έναρξης χρήσης καλλυντικών, ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Βιομηχάνων και Αντιπροσώπων Καλλυντικών και Αρωμάτων (ΠΣΒΑΚ) επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για μια διεθνή τάση. Όπως σημειώνει η Ιωάννα Βαλασκοπούλου, γενική διευθύντρια του ΠΣΒΑΚ, οι προέφηβοι είναι πλέον εξοικειωμένοι με μάρκες που επιλέγουν βασιζόμενοι σε περιεχόμενο που βλέπουν από influencers.
Ωστόσο, οι δερματολόγοι κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου. Ο Σωτήριος Γ. Θεοχάρης, πρόεδρος της Ελληνικής Δερματολογικής και Αφροδισιολογικής Εταιρείας, τονίζει ότι το παιδικό δέρμα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο. Η καθημερινή χρήση ισχυρών δραστικών ουσιών μπορεί να οδηγήσει σε ερεθισμούς, αλλεργίες ή επιδείνωση της ακμής. Οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνουν μια απλή ρουτίνα: ήπιο καθαρισμό, ενυδάτωση χωρίς αρώματα και αντηλιακή προστασία, αποφεύγοντας τα απολεπιστικά οξέα.
Πέρα από τον δερματολογικό κίνδυνο, υφίσταται και ο ψυχολογικός παράγοντας. Ο Γεράσιμος Μακρής, ειδικευόμενος ψυχίατρος παιδιού και εφήβου στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, υπογραμμίζει πως η τεχνολογία έχει μετατρέψει τα κοινωνικά δίκτυα σε έναν «καθρέφτη που δεν τελειώνει ποτέ». Με την έναρξη της ήβης, τα παιδιά αναζητούν την αποδοχή μέσα από την εικόνα τους, η οποία συνεχώς αξιολογείται μέσω likes και σχολίων.
Οι γονείς οφείλουν να βρίσκονται σε εγρήγορση αν παρατηρήσουν καταναγκαστική ενασχόληση με τον καθρέφτη, αποφυγή κοινωνικών δραστηριοτήτων λόγω ανασφάλειας για την εμφάνιση ή απότομες αλλαγές στη διάθεση. Όπως καταλήγει ο κ. Μακρής, ο ρόλος του γονέα είναι να θέτει όρια χωρίς αυταρχισμό, δημιουργώντας έναν ασφαλή χώρο όπου το παιδί θα μπορεί να εκφράσει τις ανησυχίες του χωρίς να νιώθει ότι η αξία του εξαρτάται από την εξωτερική του εικόνα.