Δήμος Αθηναίων: Με κινητά συνεργεία και ψηφιακά αιτήματα «ξεμπλοκάρει» τις επισκευές στα σχολεία
Η νέα υπηρεσία «Ο Μηχανικός της Γειτονιάς» έρχεται να καλύψει το κενό συντήρησης στα σχολικά κτίρια μετά την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών.
Ένα χαλασμένο καζανάκι ή μια ηλεκτρολογική βλάβη δεν θα έπρεπε να αποτελούν για έναν δήμο μια γραφειοκρατική οδύσσεια μηνών. Ωστόσο, η πραγματικότητα στις σχολικές μονάδες συχνά διαψεύδει τη λογική. Ο Δήμος Αθηναίων επιχειρεί να δώσει τέλος σε αυτή την παθογένεια, εισάγοντας τη νέα υπηρεσία «Ο Μηχανικός της Γειτονιάς», ένα μοντέλο άμεσης επέμβασης που στοχεύει να αλλάξει τα δεδομένα στη συντήρηση των κτιρίων.
Μετά την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών, η ανάγκη για έναν ευέλικτο μηχανισμό έγινε πιο επιτακτική από ποτέ. Η παραδοσιακή οδός των εργολαβιών –που απαιτεί τεχνικές μελέτες, πιστώσεις και χρονοβόρες αναθέσεις– αποδείχθηκε ανεπαρκής για την καθημερινότητα των σχολείων. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργείται ένα «κενό συντήρησης», όπου μικρές φθορές εξελίσσονταν σε σοβαρά προβλήματα, θέτοντας συχνά σε κίνδυνο την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.
Τη λύση δίνουν δύο ειδικά διαμορφωμένα βανάκια, τα οποία παρουσίασε ο δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας στο 67ο Δημοτικό Σχολείο στον Κολωνό. Τα συνεργεία αυτά έχουν ήδη διεκπεραιώσει περισσότερες από 20 παρεμβάσεις σε 20 διαφορετικούς χώρους –συγκεκριμένα σε εννέα σχολεία και 11 δημοτικά κτίρια– αναλαμβάνοντας υδραυλικές, ηλεκτρολογικές και οικοδομικές εργασίες.
Η διαδικασία είναι απλή και ψηφιακή: οι διευθυντές των σχολείων καταχωρούν τα αιτήματά τους στην ειδική πλατφόρμα του Δήμου Αθηναίων, η οποία επιτρέπει την άμεση τεχνική αξιολόγηση από τη Διεύθυνση Κτιριακής Υποδομής σε συνεργασία με τη Διεύθυνση Παιδείας. Όπως σημείωσε ο αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών, Δημοτικής Περιουσίας και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Πάρης Χαρλαύτης, στόχος είναι η παράκαμψη της γραφειοκρατίας και η ταχεία ικανοποίηση των αναγκών.
Πέρα από την άμεση αποκατάσταση, η ψηφιακή καταγραφή προσφέρει ένα επιπλέον πλεονέκτημα: το ιστορικό βλαβών. Με αυτόν τον τρόπο, ο δήμος μπορεί να μετατραπεί από έναν οργανισμό που «τρέχει» πίσω από τις φθορές, σε έναν φορέα προληπτικής συντήρησης, προγραμματίζοντας επενδύσεις εκεί όπου πραγματικά υπάρχει επαναλαμβανόμενο πρόβλημα. Πρόκειται για ένα μοντέλο που θα μπορούσε να αποτελέσει τον «οδικό χάρτη» για την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε ολόκληρη τη χώρα.