Ο σεισμός των 8 Ρίχτερ στην Κρήτη που σφράγισε τη μοίρα του Φάρου της Αλεξάνδρειας
Το 1303 μια ισχυρή σεισμική δόνηση στην ανατολική Μεσόγειο προκάλεσε την αρχή του τέλους για ένα από τα Επτά Θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Στις 8 Αυγούστου 1303, ένας από τους ισχυρότερους σεισμούς που έχουν καταγραφεί ιστορικά στην ανατολική Μεσόγειο έπληξε την Κρήτη, προκαλώντας ένα καταστροφικό τσουνάμι. Οι επιπτώσεις της δόνησης, η οποία εκτιμάται επιστημονικά κοντά στα 8 Ρίχτερ, επεκτάθηκαν σε μια τεράστια γεωγραφική έκταση, από τα ελληνικά νησιά έως τις ακτές της Αιγύπτου.
Στην Αλεξάνδρεια, τα κύματα επέφεραν ισχυρό πλήγμα σε οικίες, τείχη και λιμενικές υποδομές. Ανάμεσα στα μνημεία που υπέστησαν ανεπανόρθωτη ζημιά ήταν ο περίφημος Φάρος της Αλεξάνδρειας, ένα από τα Επτά Θαύματα του αρχαίου κόσμου. Αν και η κατασκευή του είχε ήδη επιβαρυνθεί από προηγούμενες σεισμικές δονήσεις τον 10ο και τον 13ο αιώνα, το χτύπημα του 1303 υπήρξε καθοριστικό. Αραβικές πηγές αναφέρουν ότι ο πύργος «διαρρήχθηκε» και μεγάλο μέρος της ανώτερης οχύρωσής του κατέρρευσε.
Η πορεία προς την οριστική κατάρρευση δεν ήταν στιγμιαία, αλλά μια σταδιακή διαδικασία. Ο Μαροκινός περιηγητής Ιμπν Μπατούτα, επισκεπτόμενος την Αλεξάνδρεια το 1326, κατέγραψε ότι το μνημείο ήταν εν μέρει ερειπωμένο, ενώ έως το 1349 η πρόσβαση σε αυτό είχε καταστεί αδύνατη. Τελικά, τα εναπομείναντα μέλη του Φάρου χρησιμοποιήθηκαν στα τέλη του 15ου αιώνα από τον σουλτάνο Καΐτ Μπέη για την ανέγερση φρουρίου στο ίδιο σημείο. Σήμερα, τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα του θρυλικού Φάρου αναπαύονται στον βυθό του λιμανιού, αποτελώντας πολύτιμο εύρημα της υποθαλάσσιας αρχαιολογικής έρευνας.