Γιατί η Κίνα τηρεί σιωπηλή στάση απέναντι στους νέους δασμούς του Ντόναλντ Τραμπ

Η πρόσφατη επιβολή νέων δασμών από τον Ντόναλντ Τραμπ βρήκε το Πεκίνο σε μια στάση σχεδόν ασυνήθιστης ηρεμίας. Παρά την επίσημη αντίθεση του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών σε κάθε μορφή μονομερών επιβαρύνσεων, η Κίνα απέφυγε να εξαγγείλει αντίμετρα, να παρουσιάσει λίστες αμερικανικών προϊόντων προς τιμωρία ή να απειλήσει με άμεση κλιμάκωση. Αυτή η αυτοσυγκράτηση δεν πηγάζει από αδυναμία, αλλά από μια ψύχραιμη εκτίμηση της νέας παγκόσμιας οικονομικής πραγματικότητας.

Το τρέχον ποσοστό επιβάρυνσης 12,5% θεωρείται διαχειρίσιμο και, το σημαντικότερο, εντός των ορίων που ανέμενε η κινεζική ηγεσία. Σε αντίθεση με το παρελθόν, όπου το Πεκίνο αποτελούσε τον μοναδικό στόχο, σήμερα οι αμερικανικοί δασμοί πλήττουν δεκάδες εμπορικούς εταίρους, από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον Καναδά έως την Ιαπωνία και την Ινδία. Η γενίκευση αυτή εξουδετερώνει το συγκριτικό μειονέκτημα της Κίνας, μετατρέποντάς την από «στόχο» σε έναν από τους πολλούς παίκτες σε ένα πιο ακριβό, προστατευτικό περιβάλλον.

Καθοριστικό ρόλο στην ηρεμία του Πεκίνου παίζει η άτυπη συμφωνία αποκλιμάκωσης που δρομολογήθηκε το φθινόπωρο του 2025 μετά τις συνομιλίες στην Κουάλα Λουμπούρ και τη συνάντηση με τον Σι Τζινπίνγκ στη Νότια Κορέα. Η Κίνα πιστεύει ότι υπάρχει ένα ανώτατο πλαφόν δασμών περίπου στο 20%, το οποίο η Ουάσιγκτον δεσμεύτηκε να μην ξεπεράσει. Μια επιθετική αντίδραση τώρα θα έδινε στον Ντόναλντ Τραμπ την αφορμή να καταγγείλει παραβίαση της εκεχειρίας, δικαιολογώντας ακόμη σκληρότερα αντίποινα.

Τέλος, το νομικό τοπίο στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει αλλάξει. Στις 20 Φεβρουαρίου 2026, το Ανώτατο Δικαστήριο έθεσε φραγμούς στις προεδρικές υπερεξουσίες, κρίνοντας ότι ο νόμος περί διεθνών οικονομικών εξουσιών έκτακτης ανάγκης δεν παρέχει στον πρόεδρο την απόλυτη δικαιοδοσία για επιβολή δασμών. Αυτή η δικαστική απόφαση προσφέρει στην κινεζική πλευρά μια αίσθηση θεσμικής ασφάλειας, επιτρέποντάς της να παρακολουθεί τις εξελίξεις χωρίς βιαστικές κινήσεις.