Το άγνωστο διπλωματικό σχέδιο του Λίντσεϊ Γκράχαμ για τη Μέση Ανατολή
Οι τελευταίες κινήσεις του εκλιπόντος γερουσιαστή για την εξομάλυνση των σχέσεων Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας.
Η αμερικανική εξωτερική πολιτική έχασε μια από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητές της, καθώς ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή το περασμένο Σάββατο. Παρά το βεβαρυμμένο πρόγραμμα και την κλονισμένη υγεία του, ο Γκράχαμ αφιέρωσε τις τελευταίες εβδομάδες του σε μια φιλόδοξη διπλωματική αντεπίθεση με στόχο την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ.
Το όραμα του γερουσιαστή επικεντρωνόταν στην «Επόμενη Μέρα» στη Μέση Ανατολή, επιδιώκοντας μια μεταπολεμική διευθέτηση που θα περιόριζε την επιρροή του Ιράν. Σύμφωνα με όσα αποκάλυψε ο ίδιος στο Axios, πίστευε ακράδαντα ότι η ιστορική ευκαιρία για μια συμφωνία-ορόσημο βρισκόταν στα χέρια του Ντόναλντ Τραμπ. Το χρονοδιάγραμμα του Γκράχαμ προέβλεπε εντατικές πιέσεις μετά τις ισραηλινές εκλογές του Οκτωβρίου και τις αμερικανικές ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, ώστε η συμφωνία να έχει ολοκληρωθεί πριν από την ορκωμοσία του νέου Κογκρέσου τον Ιανουάριο.
Βασική προϋπόθεση για την επιτυχία του σχεδίου ήταν ο περιορισμός της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ, με τον Γκράχαμ να εισηγείται στον Τραμπ ακόμα και το ενδεχόμενο μιας συντριπτικής στρατιωτικής επιχείρησης για τη διασφάλιση της ναυσιπλοΐας. Στο παρασκήνιο, ο γερουσιαστής είχε αναπτύξει δίαυλο επικοινωνίας με τον Ρον Ντέρμερ, την Πριγκίπισσα Ρίμα μπιντ Μπαντάρ και τον Πρίγκιπα Φαϊσάλ μπιν Φαρχάν, ενώ συνεργαζόταν στενά με τους Τζάρεντ Κούσνερ και Στιβ Γουίτκοφ.
Ωστόσο, η διαδρομή προς την επικύρωση της συμφωνίας από τα δύο τρίτα της Γερουσίας παρέμενε ακανθώδης. Ο Γκράχαμ αναγνώριζε ότι, για να εξασφαλίσει τη στήριξη των Δημοκρατικών, η συμφωνία έπρεπε να συνοδεύεται από σαφή δέσμευση του Ισραήλ για την προοπτική δημιουργίας παλαιστινιακού κράτους. Σε μία από τις τελευταίες του επικοινωνίες, λίγο πριν από τον θάνατό του, ο ίδιος αστειεύτηκε για το φορτωμένο πρόγραμμά του, δηλώνοντας πως είχε ακόμα να διευθετήσει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, το ζήτημα του Ιράν και, φυσικά, την ιστορική συμφωνία στην περιοχή.