Συντάξεις: Εκτός του επιδόματος των 300 ευρώ μένουν 473.724 δικαιούχοι λόγω ηλικιακών ορίων
Σφοδρές αντιδράσεις από την ΕΝΥΠΕΚΚ για τον «κόφτη» των 65 ετών που αφήνει αβοήθητους χιλιάδες χαμηλοσυνταξιούχους, ενώ το κράτος τιμωρεί τους πολίτες για δικές του γραφειοκρατικές αστοχίες.
Η πολυαναμενόμενη ετήσια οικονομική ενίσχυση προς τους συνταξιούχους, η οποία για το 2026 αυξήθηκε στα 300 ευρώ, μετατρέπεται σε «μήλον της έριδος» και πεδίο έντονης κοινωνικής δυσαρέσκειας. Παρά την αύξηση από τα 250 ευρώ του προηγούμενου έτους, η νομοθεσία περιλαμβάνει «ψιλά γράμματα» που αποκλείουν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες από τη στήριξη, η οποία αναμένεται να καταβληθεί έως το τέλος Νοεμβρίου 2026.
Σύμφωνα με την ΕΝΥΠΕΚΚ (Ένωση για την Υπεράσπιση της Εργασίας και του Κοινωνικού Κράτους), ο συνολικός αριθμός των αποκλειόμενων συνταξιούχων προσεγγίζει τις 700.000. Ο κύριος υπαίτιος αυτής της κοινωνικής αδικίας είναι ο ηλικιακός «κόφτης», καθώς ο νόμος ορίζει ότι για να λάβει κάποιος το επίδομα, πρέπει να έχει συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του έως τις 31 Δεκεμβρίου 2025. Αυτή η αυστηρή πρόβλεψη αφήνει αυτόματα εκτός πληρωμής 473.724 συνταξιούχους κάτω των 65 ετών, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονται χήρες, ορφανά και άτομα με πενιχρές συντάξεις.
Πέρα από το ηλικιακό κριτήριο, η «μέγγενη» των αποκλεισμών σφίγγει μέσω των εισοδηματικών ορίων (25.000 ευρώ για άγαμους και 35.000 για έγγαμους). Σε αυτή την παγίδα εγκλωβίζονται όσοι διατηρούν «προσωπική διαφορά» η οποία συνυπολογίζεται στο εισόδημα, όσοι παραμένουν ενεργοί στην αγορά εργασίας, καθώς και όσοι έλαβαν αναδρομικά εντός του 2025, γεγονός που «φουσκώνει» τεχνητά τα εισοδηματικά τους δεδομένα.
Ιδιαίτερα προβληματική κρίνεται η στάση του κρατικού μηχανισμού, με τον Συνήγορο του Πολίτη να καταγγέλλει γραφειοκρατικές αυθαιρεσίες. Πολλοί συνταξιούχοι έχασαν το δικαίωμα της ενίσχυσης επειδή, λόγω καθυστερήσεων του e-ΕΦΚΑ ή των ΚΕΠΑ, η σύνταξή τους δεν είχε καταβληθεί τον κρίσιμο μήνα αναφοράς (Σεπτέμβριος 2026). Παρά τις παρεμβάσεις της Ανεξάρτητης Αρχής, το Υπουργείο αρνήθηκε να αλλάξει τη νομοθεσία, επιμένοντας σε μια τυπολατρική προσέγγιση που τιμωρεί τον πολίτη για τις διοικητικές αστοχίες της ίδιας της διοίκησης.