Σύνδρομο του ξεχασμένου μωρού: Πώς οι στοργικοί γονείς φτάνουν στην ακούσια εγκατάλειψη στο αυτοκίνητο
Οι επιστήμονες αναλύουν τους μηχανισμούς της μνήμης που οδηγούν σε τραγικά περιστατικά θερμοπληξίας παιδιών, όταν η ρουτίνα διαταράσσεται.
Το λεγόμενο «Σύνδρομο του ξεχασμένου μωρού» αποτελεί έναν εφιάλτη που κανείς γονέας δεν θέλει να βιώσει, και ωστόσο, παραμένει μια τραγική πραγματικότητα. Όλα ξεκίνησαν το 2007 στις ΗΠΑ, με την υπόθεση του εννιάμηνου Μπράις, ο οποίος έχασε τη ζωή του από θερμοπληξία αφού η μητέρα του, Λιν Μπάλφουρ, τον ξέχασε κατά λάθος στο αυτοκίνητο πηγαίνοντας στη δουλειά της, αντί για τον παιδικό σταθμό. Παρόμοια περιστατικά, όπως το πρόσφατο στη Γερμανία όπου ένα βρέφος 20 μηνών έχασε τη ζωή του, αναδεικνύουν τον άμεσο κίνδυνο που κρύβει το εσωτερικό ενός οχήματος.
Σύμφωνα με τον ειδικό παιδιατρικής και εφηβικής ιατρικής, Νίμπρας Ναάμι, από το Χέρντεκε, ένα αυτοκίνητο μετατρέπεται σε παγίδα θανάτου μέσα σε λίγα λεπτά. Με εξωτερική θερμοκρασία 30 °C, η εσωτερική μπορεί να ξεπεράσει τους 40 °C σε δέκα λεπτά και τους 50 °C μέσα σε μία ώρα, καθιστώντας αδύνατη τη διαφυγή για ένα νήπιο δεμένο στο κάθισμά του.
Ο ψυχολόγος Ντέιβιντ Ντάιαμοντ, που μελετά επί δεκαετίες το φαινόμενο, εξηγεί πως το «Σύνδρομο του ξεχασμένου μωρού» δεν αφορά παραμέληση, αλλά μια διαταραχή της «προοπτικής μνήμης» – δηλαδή της μνήμης των προθέσεων. Στην περίπτωση της Λιν Μπάλφουρ, η έλλειψη ύπνου και το έντονο στρες αποσυντόνισαν τη ρουτίνα της, ενώ η απουσία της τσάντας για τις πάνες από το κάθισμα του συνοδηγού αφαίρεσε το οπτικό ερέθισμα που θα της θύμιζε την παρουσία του παιδιού.
Όπως επισημαίνει και η ψυχοθεραπεύτρια Ρούγια-Ντανιέλα Κόκαλεβεν από το Βερολίνο, παράγοντες όπως το χρόνιο στρες, η στέρηση ύπνου, το multitasking και οι αυτόματες ρουτίνες μπορούν να αναγκάσουν τον εγκέφαλο να λειτουργήσει σε κατάσταση «αυτόματου πιλότου». Σε τέτοιες συνθήκες, ακόμη και οι πιο στοργικοί γονείς μπορεί να παραλείψουν ενέργειες ζωτικής σημασίας, με τραγικές συνέπειες.