Ηλιούπολη: Ένταση στο Δημοτικό Συμβούλιο για το πάρκο «Χαλικάκι» και το μίσθωμα της ΕΤΑΔ
Στα «κάγκελα» οι δήμοι απέναντι στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου για τη διαχείριση εκτάσεων και παραλιών – Από τη Ρόδο έως τις Αλυκές Αναβύσσου.
Σε πραγματικό ρινγκ μετατράπηκε η πρόσφατη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ηλιούπολης, με τις διαφωνίες να κλιμακώνονται επικίνδυνα και τη ζωντανή διαδικτυακή μετάδοση να διακόπτεται για αρκετά λεπτά. Αφορμή για την έκρηξη στάθηκε η υπόθεση του πάρκου «Χαλικάκι» και η νέα πρόταση της Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου (ΕΤΑΔ Α.Ε.), η οποία αξιώνει ετήσιο μίσθωμα 18.000 ευρώ –δηλαδή περίπου 1.500 ευρώ τον μήνα– για την παραχώρηση της έκτασης στον Δήμο.
Η διένεξη αυτή δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά κομμάτι μιας ευρύτερης θεσμικής «σύγκρουσης» μεταξύ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της ΕΤΑΔ Α.Ε. Η Εταιρεία, ως θυγατρική του Υπερταμείου, διαχειρίζεται χιλιάδες ακίνητα υψηλής αξίας, από παραλίες και μαρίνες μέχρι πρώην ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Ωστόσο, ο τρόπος διαχείρισης της δημόσιας περιουσίας προκαλεί σφοδρές αντιδράσεις, με τους δήμους να ζητούν καθοριστικό λόγο στη χρήση των χώρων που βρίσκονται εντός των ορίων τους.
Στο επίκεντρο του διαλόγου βρίσκεται το ερώτημα αν οι δήμοι οφείλουν να καταβάλλουν μισθώματα για εκτάσεις που προορίζονται να λειτουργήσουν ως δημόσιοι πνεύμονες πρασίνου. Παρόμοια μέτωπα έχουν ανοίξει σε ολόκληρη τη χώρα: στη Ρόδο, ο δήμαρχος Αλέξανδρος Κολιάδης καταγγέλλει την ΕΤΑΔ για τη διαχείριση των αιγιαλών, ενώ στις Αλυκές Αναβύσσου του Δήμου Σαρωνικού, μια διαμάχη δεκαετιών για την αξιοποίηση 1.500 στρεμμάτων παραμένει στην επικαιρότητα. Αντίστοιχες τριβές έχουν καταγραφεί στον Άλιμο, τη Δράμα, τη Θεσσαλονίκη και την Καλαμαριά, αναδεικνύοντας ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στη λογική της κεντρικής διαχείρισης και στις τοπικές ανάγκες.
Παρά τις προτάσεις για αλλαγές χρήσεων γης ή αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, το νομικό πλαίσιο παραμένει σύνθετο. Η απαλλοτρίωση ακινήτων που ανήκουν ήδη στο Δημόσιο ή στην ΕΤΑΔ δεν αποτελεί εύκολη λύση, με τις διαπραγματεύσεις και τις νομοθετικές ρυθμίσεις να παραμένουν το κύριο πεδίο επίλυσης των διαφορών. Καθώς η αξία της δημόσιας γης εκτινάσσεται, η συζήτηση για το ποιος πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο στην αξιοποίησή της αναμένεται να ενταθεί, με το βλέμμα στραμμένο στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.