Δημοτικοί προϋπολογισμοί: Οι τεράστιες αποκλίσεις ανά κάτοικο σε όλη την Ελλάδα

Οι δημοτικοί προϋπολογισμοί αποκαλύπτουν εντυπωσιακές αποκλίσεις, με τη χρηματοδότηση ανά κάτοικο να παρουσιάζει τεράστιες διαφορές ανάλογα με τον τύπο του Δήμου. Από τα 53.109 ευρώ ανά κάτοικο στη Γαύδο μέχρι τα 782 ευρώ στον Δήμο Παπάγου–Χολαργού, η ανάλυση των στοιχείων αναδεικνύει μια εικόνα που δεν εξαρτάται μόνο από τον πληθυσμό, αλλά από τη γεωγραφία και τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής.

Στην κορυφή της κατάταξης βρίσκονται οι μικροί νησιωτικοί Δήμοι. Στη Γαύδο, με 141 μόνιμους κατοίκους, ο προϋπολογισμός των 7,49 εκατ. ευρώ εκτοξεύει το ποσό ανά κάτοικο. Αντίστοιχη εικόνα παρατηρείται στον Άγιο Ευστράτιο με 26.715 ευρώ ανά κάτοικο και στην Ηρωική Νήσο Ψαρών με 23.107 ευρώ. Η ανάγκη για βασικές υποδομές, δίκτυα και μηχανισμούς πολιτικής προστασίας, παρά τον μικρό πληθυσμό, σε συνδυασμό με το κόστος της νησιωτικότητας, εξηγεί αυτά τα μεγέθη.

Στον αντίποδα, οι μητροπολιτικοί Δήμοι διαχειρίζονται τα μεγαλύτερα συνολικά ποσά, αλλά με πολύ χαμηλότερη αναλογία ανά κάτοικο λόγω του μεγάλου πληθυσμού τους. Ο Δήμος Αθηναίων, με προϋπολογισμό που ξεπερνά το 1,14 δισ. ευρώ, αντιστοιχεί σε 1.778 ευρώ ανά δημότη. Παράλληλα, στους αστικούς Δήμους της Αττικής καταγράφονται μεγάλες διαφορές, όπως μεταξύ της Φυλής (4.003 ευρώ) και του Παπάγου–Χολαργού (782 ευρώ), ο οποίος κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις πανελλαδικά, προκαλώντας ερωτήματα για τη διαχείριση των διαθέσιμων πόρων.

Οι ορεινοί Δήμοι, όπως ο Δήμος Πρεσπών με 14.288 ευρώ ανά κάτοικο, αντιμετωπίζουν αντίστοιχες προκλήσεις με τα νησιά, καθώς οι αποστάσεις και η δυσκολία πρόσβασης αυξάνουν κατακόρυφα το κόστος λειτουργίας. Η μελέτη του myota.gr, βασισμένη στα στοιχεία του Οικονομικού Παρατηρητηρίου του υπουργείου Εσωτερικών, επισημαίνει ότι ο πληθυσμός δεν μπορεί να είναι το μοναδικό κριτήριο κατανομής πόρων. Η ουσία κρύβεται στην αποτελεσματικότητα της διοίκησης, τον βαθμό εκτέλεσης του προϋπολογισμού και τις πραγματικές ανάγκες που εξυπηρετούνται για τους δημότες.