Δημήτρης Καφαντάρης: «Εθνική υπόθεση η προστασία της ελαιοκαλλιέργειας απέναντι στην κλιματική κρίση»
Ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕΔΕ αναδεικνύει τις δραματικές επιπτώσεις της λειψυδρίας στην ελληνική ύπαιθρο και ζητά άμεσο εθνικό στρατηγικό σχεδιασμό.
Σε μια κρίσιμη παρέμβαση για το μέλλον της αγροτικής παραγωγής, ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), κ. Δημήτρης Καφαντάρης, συμμετείχε την Τρίτη 26 Μαΐου 2026 σε κοινή συνεδρίαση αρμόδιων επιτροπών της Βουλής των Ελλήνων. Το θέμα της συζήτησης αφορούσε τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης στην ελαιοπαραγωγή, με τον κ. Καφαντάρη να τονίζει ότι η προστασία της καλλιέργειας αποτελεί «εθνική υπόθεση» που άπτεται της κοινωνικής συνοχής και της επιβίωσης της ελληνικής περιφέρειας.
Όπως επισημάνθηκε, η ελιά δεν συνιστά απλώς ένα αγροτικό προϊόν, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού, της ιστορίας και της ταυτότητας της χώρας. Ωστόσο, η πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής –με την παρατεταμένη ανομβρία, τη λειψυδρία και τις ακραίες θερμοκρασίες– απειλεί άμεσα το εισόδημα των παραγωγών και τη βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών. Οι δυσμενείς συνθήκες έχουν οδηγήσει σε μείωση της παραγωγής, ποιοτική υποβάθμιση και εκτίναξη του κόστους καλλιέργειας, επιδεινώνοντας παράλληλα διαχρονικά προβλήματα, όπως ο πολυκερματισμένος κλήρος και η γήρανση του αγροτικού πληθυσμού.
Ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕΔΕ προειδοποίησε ότι η εγκατάλειψη της ελαιοκομίας θα προκαλέσει ντόμινο αρνητικών εξελίξεων: πλήγμα στις μικρές τοπικές επιχειρήσεις, φυγή των νέων από τα χωριά και δημογραφική αποψίλωση της υπαίθρου. «Αν επιτρέψουμε να καταρρεύσει η ελληνική ελαιοκαλλιέργεια, δεν θα χαθεί μόνο ένα αγροτικό προϊόν. Θα χαθεί ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υπαίθρου και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, η Αυτοδιοίκηση προτείνει ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο που θα περιλαμβάνει:
* Σύγχρονες υποδομές διαχείρισης υδάτων και άρδευσης.
* Ενίσχυση της καινοτομίας και της εκμηχάνισης της παραγωγής.
* Σύνδεση της έρευνας με τις ανάγκες των αγροτών.
* Θεσμική συμμετοχή των Δήμων στον σχεδιασμό των πολιτικών και εξασφάλιση επαρκών πόρων.
Ο κ. Καφαντάρης κατέληξε υπογραμμίζοντας ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, αλλά απαιτούνται ουσιαστικά εργαλεία και αποκέντρωση αρμοδιοτήτων ώστε να θωρακιστεί το μέλλον της ελαιοπαραγωγής και των ανθρώπων που την υπηρετούν.