Δημήτρης Κίτσος: Από την αμφιβολία για την τέχνη στον εθελοντισμό και την «Μεγάλη Χίμαιρα»

Ο Δημήτρης Κίτσος, ο ηθοποιός που βρίσκεται αυτές τις μέρες στο επίκεντρο της δημοσιότητας λόγω της συμμετοχής του στην τηλεοπτική σειρά «Μεγάλη Χίμαιρα», μίλησε στην Πένυ Καβέτσου και το vidcast «Bedtime Stories» για την αναζήτηση νοήματος μέσα από την τέχνη, αλλά και τις δυσκολίες που επικρατούν στον χώρο του θεάματος.

Ο ηθοποιός εξομολογήθηκε πως η σχέση του με την υποκριτική πέρασε από «συμπληγάδες», φτάνοντας μέχρι την απόφαση να εγκαταλείψει το επάγγελμα. Το 2020, όπως ανέφερε, βρέθηκε σε μια περίεργη ψυχολογική κατάσταση, χάνοντας την επαφή με τη δύναμη που μπορεί να έχει η τέχνη και αμφισβητώντας αν η δουλειά του προσφέρει κάτι ουσιαστικό. «Ήμουν σε μια περίεργη συνθήκη, είχα χάσει την επαφή με το πόσο δύναμη μπορεί να έχει η τέχνη για να επηρεάσει τον κόσμο και αν όντως προσφέρω κάτι με τη δουλειά μου ή απλά χαριεντιζόμαστε μεταξύ μας», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Αυτή η εσωτερική αναζήτηση τον οδήγησε στην απόφαση να προσφέρει εθελοντικά στη Μόρια για ένα μήνα. «Αναζητούσα μια προσφορά πιο άμεση και με πιο φανερό αντίκτυπο. Και πήγα ένα μήνα στη Μόρια για εθελοντισμό, ήθελα να προσφέρω και έχω καταβολές από εκεί. Η μητέρα μου ως παιδίατρος έχει προσφέρει πολύ μεγάλο έργο, έχει πάει και στην Αφρική για ένα μήνα», εξήγησε, τονίζοντας την επιρροή της οικογενειακής του παράδοσης.

Σχετικά με τις αντιδράσεις που προκάλεσε η σειρά «Μεγάλη Χίμαιρα», ο Δημήτρης Κίτσος πήρε θέση για τις έντονα σχολιασμένες ερωτικές σκηνές. Αρνήθηκε ότι η αρνητική κριτική οφείλεται απαραίτητα σε πουριτανισμό, αναφέροντας πως ακόμη και άτομα που εκτιμά την άποψή τους είχαν παρόμοιες ενστάσεις. «Εγώ δεν θεωρώ ότι όλοι οι θεατές που δεν τους άρεσε η πληθώρα των ερωτικών σκηνών στη Μεγάλη Χίμαιρα ή το πώς ήταν τραβηγμένες έχουν θέμα πουριτανισμού. Γιατί άκουσα και φίλους μου κι άλλους ανθρώπους που εκτιμώ την άποψή τους που επίσης μπορεί να μην τους άρεσε αυτή η πλευρά», ανέφερε.

Ο ηθοποιός δεν δίστασε να ασκήσει κριτική και στις πρακτικές δυσκολίες της παραγωγής, αποδίδοντας ορισμένες αδυναμίες στις καθυστερήσεις των κρατικών πόρων. «Κατά τη γνώμη μου, πάλι θα πάμε στο χρόνο και στο χρήμα, έγιναν κάποια πράγματα αναγκαστικά, γιατί καθυστερούσαν να έρθουν τα χρήματα από το κράτος για να μπορέσουν να ξεκινήσουν κάποιες διαδικασίες», εξήγησε. Συμπλήρωσε, δε, με ειλικρίνεια: «Κάποια πράγματα έγιναν πιο βιαστικά απ’ ό,τι θεωρώ πως θα έπρεπε να γίνουν σε μια σειρά τέτοιων συνθηκών. Εδώ πέρα, θα έπρεπε να υπάρχει καλύτερη προετοιμασία σίγουρα. Εμένα μου έλειπε μια πιο πυκνή πλοκή και μία εμβάθυνση στις σχέσεις και στην ιστορία».