Ferrari: Η ΔΕΔ «πάγωσε» την επιστροφή ΦΠΑ για ένα υπερπολυτελές αυτοκίνητο
Η υπόθεση μιας ελληνικής εταιρείας φέρνει στο προσκήνιο την ανάγκη απόδειξης πραγματικής οικονομικής δραστηριότητας για τη διεκδίκηση επιστροφής ΦΠΑ.
Μια υπόθεση που αφορά μια ελληνική εταιρεία και την απόφαση 3045/13.11.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αναδεικνύει με σαφήνεια τη γραμμή που χαράζει η φορολογική διοίκηση μεταξύ της δήλωσης επαγγελματικής χρήσης και της απόδειξης πραγματικής οικονομικής δραστηριότητας. Η εταιρεία, που συστάθηκε στα τέλη Οκτωβρίου του 2024 με αντικείμενο τη διαχείριση και εκμίσθωση ακινήτων, αύξησε το κεφάλαιό της και τροποποίησε το καταστατικό της λίγες εβδομάδες αργότερα, προσθέτοντας υπηρεσίες ενοικίασης επιβατηγών αυτοκινήτων χωρίς οδηγό. Στο πλαίσιο αυτό, εισήγαγε από τη Γερμανία ένα υπερπολυτελές αυτοκίνητο μάρκας Ferrari, καταβάλλοντας τον αναλογούντα ΦΠΑ στο τελωνείο και ζητώντας την επιστροφή του πιστωτικού υπολοίπου, αξίας 256.303 ευρώ, πλέον ΦΠΑ 61.752,72 ευρώ.
Το αίτημα για επιστροφή ΦΠΑ ενεργοποίησε στοχευμένο προληπτικό έλεγχο από τη ΔΟΥ Πρέβεζας, μετά από εντολή της Διεύθυνσης Επιχειρησιακού Σχεδιασμού Ελέγχων. Κατά τον επιτόπιο έλεγχο της 12ης Φεβρουαρίου 2025, οι ελεγκτές διαπίστωσαν ότι η δηλωμένη έδρα της εταιρείας αντιστοιχούσε σε χώρο μόλις 10 τετραγωνικών μέτρων, εντός γκαράζ πολυκατοικίας ιδιοκτησίας εταίρου της, χωρίς επαγγελματική σήμανση ή ενδείξεις λειτουργίας επιχείρησης rent a car. Επιπλέον, το πολυτελές αυτοκίνητο δεν βρέθηκε στον χώρο, με την εταιρεία να ισχυρίζεται ότι εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε συνεργείο στην Αθήνα.
Οι έλεγχοι συνεχίστηκαν τον Ιούνιο του 2025, δύο φορές την ίδια ημέρα, χωρίς να εντοπιστεί το όχημα ή να προκύψουν στοιχεία που να αποδεικνύουν πραγματική άσκηση δραστηριότητας ενοικίασης αυτοκινήτων. Πέρα από τα φορολογικά παραστατικά αγοράς και εκτελωνισμού, καθώς και τα έγγραφα του Υπουργείου Τουρισμού για την ένταξη του οχήματος προς εκμίσθωση, δεν προσκομίστηκαν συμβάσεις, τιμολόγια, φωτογραφικό υλικό ή οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό στοιχείο ότι η Ferrari χρησιμοποιήθηκε, έστω και μία φορά, για φορολογητέα πράξη.
Με αυτά τα δεδομένα, η φορολογική διοίκηση δεν αναγνώρισε το πιστωτικό υπόλοιπο ΦΠΑ και προχώρησε σε οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού. Η εταιρεία προσέφυγε στη ΔΕΔ, υποστηρίζοντας ότι είχε λάβει όλες τις απαραίτητες άδειες και ότι η αγορά του οχήματος εντασσόταν στον επιχειρηματικό της σχεδιασμό. Ωστόσο, η απόφαση της ΔΕΔ ήταν σαφής: το δικαίωμα έκπτωσης και επιστροφής ΦΠΑ δεν κρίνεται από την πρόθεση ή την καταστατική πρόβλεψη, αλλά από την πραγματική χρήση των αγαθών για πράξεις που υπάγονται στον φόρο. Στην προκειμένη περίπτωση, κρίθηκε ότι δεν αποδείχθηκε ούτε η κατοχή ούτε η χρήση του οχήματος στο πλαίσιο φορολογητέας δραστηριότητας, ούτε ο τρόπος λειτουργίας της εταιρείας ως επιχείρησης ενοικίασης αυτοκινήτων. Το βάρος της απόδειξης, σε περιπτώσεις αμφισβήτησης, βαραίνει τον φορολογούμενο.