Η Ελεονώρα Μελέτη μιλά για την ενοχή, τις εσωτερικές συγκρούσεις και την πίεση της τελειότητας
Η παρουσιάστρια μοιράζεται προσωπικές εμπειρίες και αποκαλύπτει πώς η έκφραση των συναισθημάτων είναι το κλειδί για την ελευθερία.
Η Ελεονώρα Μελέτη, μιλώντας στην Έλενα Παπαβασιλείου και στο EQ, εμβάθυνε στο αίσθημα της ενοχής, στις εσωτερικές συγκρούσεις και στην πίεση που ασκεί η τελειότητα. Εξήγησε πώς η καταπίεση των συναισθημάτων μπορεί να τα ενισχύσει, οδηγώντας σε μεγαλύτερη ψυχική αναταραχή. «Οτιδήποτε συμβαίνει μέσα μας φέρει ένα φορτίο ενοχής. Και όταν δεν το μοιράζεσαι, αυτό μπορεί να γιγαντωθεί», ανέφερε, υπογραμμίζοντας πόσο απελευθερωτική μπορεί να είναι η εξωτερίκευση.
Η προσωπική της διαδρομή προς αυτήν την κατανόηση, όπως αποκάλυψε, συνδέεται στενά με τη συγγραφή. «Όταν έγραψα το πρώτο μου βιβλίο, το έγραψα πρώτα στον εαυτό μου, σε ημερολογιακή μορφή», είπε. Η διαδικασία αυτή ξεκίνησε πριν από τον γάμο και τη δημιουργία οικογένειας, όταν ερχόταν αντιμέτωπη με στερεότυπα που της προκαλούσαν συγκρούσεις, ενοχές και ερωτήματα. Η μητρότητα, όπως σημείωσε, έκανε αυτά τα συναισθήματα ακόμη πιο έντονα, φέρνοντάς την αντιμέτωπη με σκέψεις που ένιωθε ντροπή να τις νιώθει μια γυναίκα μετά τη γέννηση παιδιού.
Η παρουσιάστρια τόνισε ότι το αίσθημα της ενοχής δεν πηγάζει τόσο από τις ίδιες τις σκέψεις, όσο από το κοινωνικό πλαίσιο. «Αυτές οι συγκρούσεις δημιουργούνται πάρα πολύ από το αφήγημα που επικρατεί για τα πάντα γύρω μας. Είναι αυτό που σε κάνει να νιώθεις ενοχές ότι δεν το ακολουθείς», επισήμανε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην πίεση που δέχονται οι γυναίκες να είναι τέλειες σε όλους τους ρόλους τους. «Δεν μπορούμε να είμαστε παντού τέλειες, δεν μπορούμε να τα κάνουμε όλα σούπερ. Αλλά κι αυτό είναι μαγικό», σχολίασε, τονίζοντας ότι η επιλογή της αποδοχής της ατέλειας είναι βαθιά απελευθερωτική.
Κλείνοντας, στάθηκε στη φιλοσοφία της αποδοχής της ατέλειας, υποστηρίζοντας ότι το τέλειο δεν την αφορά. «Δεν το αναζητώ ούτε στους άλλους ούτε στον εαυτό μου. Ακόμα και η φύση στην ατέλεια εστιάζει την ομορφιά της», κατέληξε, παραθέτοντας την παροιμία «η ρωγμή είναι αυτή που επιβεβαιώνει την ομορφιά».
