Παντοτινά χημικά PFAS: Οι 5 σοβαρές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία
Από τη δυσλειτουργία του θυρεοειδούς έως τον αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, αναλυτικά οι κίνδυνοι από την έκθεση στα χημικά που παραμένουν για πάντα στο περιβάλλον.
Τα «παντοτινά» χημικά, γνωστά ως PFAS, δημιουργήθηκαν αρχικά με στόχο την ασφάλεια και την ευκολία στην καθημερινότητα, χάρη στον ανθεκτικό χημικό δεσμό άνθρακα-φθορίου που διαθέτουν. Ωστόσο, η ικανότητά τους να απωθούν τη θερμότητα, το λάδι και το νερό τα καθιστά πανταχού παρόντα σε είδη ένδυσης, καλλυντικά, αντικολλητικά σκεύη, ακόμα και σε περιτυλίγματα τροφίμων.
Καθώς τα PFAS διαρρέουν από βιομηχανικές εγκαταστάσεις στο περιβάλλον, η έκθεση του ανθρώπινου πληθυσμού έχει γίνει αναπόφευκτη. Σήμερα, σχεδόν κάθε άνθρωπος φέρει ανιχνεύσιμα επίπεδα αυτών των ουσιών στο αίμα του, είτε μέσω του μολυσμένου νερού είτε μέσω της τροφής. Η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των ΗΠΑ (EPA) έχει ήδη ταξινομήσει το υπερφθοροοκτανοϊκό οξύ (PFOA) και το σουλφονικό υπερφθοροοκτάνιο (PFOS) ως επικίνδυνες ουσίες, λόγω της συσσώρευσής τους στον οργανισμό.
Σύμφωνα με την τρέχουσα έρευνα, τα 5 μεγάλα προβλήματα υγείας που συνδέονται με τα παντοτινά χημικά είναι τα εξής:
1. Προβληματική λειτουργία του θυρεοειδούς: Η έκθεση σε PFAS μπορεί να μεταβάλει τα επίπεδα των ορμονών TSH και θυροξίνης, οδηγώντας σε διαταραχές όπως ο υπερθυρεοειδισμός ή ο υποθυρεοειδισμός.
2. Επιβράδυνση της ανάπτυξης στα παιδιά: Η προγεννητική έκθεση έχει συνδεθεί με χαμηλό βάρος γέννησης, προβλήματα οστών, πρώιμη έναρξη της εφηβείας και αλλαγές στη συμπεριφορά.
3. Αυξημένος κίνδυνος καρκίνου: Το αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Καρκίνου εξετάζει σοβαρούς δεσμούς με μορφές όπως ο καρκίνος του νεφρού, των ωοθηκών, του προστάτη, των όρχεων, του θυρεοειδούς, καθώς και η παιδική οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.
4. Μειωμένη ανοσοποιητική λειτουργία: Τα PFAS δυσχεραίνουν την ικανότητα του οργανισμού να καταπολεμά λοιμώξεις, ενώ μειώνουν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων στα παιδιά.
5. Αναπαραγωγικά προβλήματα: Η υψηλή έκθεση συνδέεται με τη δυσκολία σύλληψης, τη μείωση της ποιότητας του σπέρματος και την εμφάνιση προεκλαμψίας κατά την εγκυμοσύνη.