Γιάννης Σεβδικαλής: «Πριν από 14 χρόνια το τρένο με παρέσυρε και πάλευα ανάμεσα στις ράγες»
Ο Παραολυμπιακός νικητής μοιράζεται μια συγκλονιστική εξομολόγηση για το ατύχημα που άλλαξε τη ζωή του και τη διαδρομή προς την αποκατάσταση.
Μια συγκλονιστική κατάθεση ψυχής έκανε ο Γιάννης Σεβδικαλής το βράδυ του Σαββάτου 10 Οκτωβρίου 2026, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram. Ο Παραολυμπιακός νικητής στα 400μ. και σύζυγος της Σοφίας Κουρτίδου επέλεξε να αναφερθεί στην πιο καθοριστική στιγμή της ζωής του, δημοσιεύοντας ένα φωτογραφικό στιγμιότυπο που προκάλεσε έντονη συγκίνηση.
«Σαν σήμερα πριν από 14 χρόνια. Ήμουν μόλις 21 χρονών όταν μία αμαξοστοιχία, που έτρεχε με διπλάσια ταχύτητα, με παρέσυρε ενώ ήμουν πεζός. Δύο βαγόνια τρένου πέρασαν από πάνω μου κι εγώ βρέθηκα ανάμεσα στις ράγες να παλεύω να κρατηθώ στη ζωή», περιγράφει ο Γιάννης Σεβδικαλής.
Η ανάρτησή του περιγράφει τον δύσκολο δρόμο της επιβίωσης και της επανεκκίνησης. «Έφυγα από το σπίτι μου ως αρτιμελής και ουσιαστικά δεν ξαναγύρισα σε αυτό, γιατί για πολύ καιρό το “σπίτι” μου έγιναν τα νοσοκομεία. Διπλός ακρωτηριασμός, αμέτρητες μολύνσεις, χειρουργεία. Χρειάστηκε να περάσει 1,5 χρόνος, μόνο για να καταφέρω να βάλω τα πρόσθετα μέλη και να αρχίσω να μαθαίνω να περπατάω από την αρχή», εξομολογείται.
Ωστόσο, το μήνυμά του καταλήγει με νότα αισιοδοξίας και αγάπης, αναφερόμενος στη σύζυγό του, Σοφία Κουρτίδου. «Μέχρι που τελικά ο δρόμος αυτός με οδήγησε σε κορυφές που δεν είχα καν φανταστεί, αλλά κυρίως στον άνθρωπο της ζωής μου. Σε μια γυναίκα που δεν σταμάτησε ποτέ να παλεύει για τα ανθρώπινα δικαιώματα, σαν η μοίρα να διάλεξε αυτούς τους δύο δρόμους για να συναντηθούν και να γίνουν ένα. Σήμερα, σβήνοντας αυτά τα κεράκια, κρατάω όπως πάντα το χέρι σου και συνειδητοποιώ ότι οι πιο δύσκολοι δρόμοι είναι αυτοί που τελικά σε οδηγούν στα πιο φωτεινά μέρη. Τα σώματα αλλάζουν, αλλά η βαθιά ανθρώπινη σύνδεση και η αγάπη είναι αυτές που μας κρατούν και μας ξαναχτίζουν ακόμα πιο δυνατούς από την αρχή».
«Δεν γιορτάζω την ημέρα που άλλαξε η ζωή μου, αλλά τη ζωή την ίδια, κάθε ανάσα, που με έφερε κοντά σου. Ευγνώμων για εσένα, για εμάς και για όλους τους δρόμους που θα ανοίγονται, γιατί θα τους περπατάμε μαζί», καταλήγει ο αθλητής.