Η Μίνα Καραμήτρου συγκινεί για τον Γιώργο Καραϊβάζ: «Η δολοφονία του σημάδεψε τη γενιά μας»
Η γνωστή δημοσιογράφος μιλά για τον ανταγωνισμό, τις κοινές στιγμές στη ΓΑΔΑ και τη στιγμή που έμαθε το τραγικό νέο για τον δολοφονημένο συνάδελφό της.
Σε μια φορτισμένη εξομολόγηση για τον Γιώργο Καραϊβάζ προχώρησε η Μίνα Καραμήτρου το μεσημέρι της Τρίτης (8/9/26) στην εκπομπή «Studio στις 3». Μιλώντας στη Νάνσυ Ζαμπέτογλου και τον Θανάση Αναγνωστόπουλο, η δημοσιογράφος εμφανίστηκε εμφανώς συγκινημένη περιγράφοντας τη σχέση της με τον δολοφονημένο συνάδελφό της, αλλά και το σοκ που βίωσε όταν πληροφορήθηκε τον θάνατό του.
«Νομίζω ότι για τη δική μου γενιά των αστυνομικών συντακτών, το κομβικό γεγονός ήταν η δολοφονία του Γιώργου», εξομολογήθηκε η Μίνα Καραμήτρου, προσθέτοντας πως το πλήγμα αυτό ήταν διπλό, καθώς προηγήθηκε και η απώλεια της Ηρούς Καριοφύλλη. Η δημοσιογράφος περιέγραψε μια εποχή έντονου ανταγωνισμού στη ΓΑΔΑ, όπου οι ρεπόρτερ «έπεφταν κορμιά» για τις μεγάλες υποθέσεις, τις απαγωγές και τις τρομοκρατικές οργανώσεις.
Παρά την επαγγελματική κόντρα, οι δεσμοί που είχαν αναπτυχθεί ήταν βαθύτατα ανθρώπινοι. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, μετά το πέρας του ρεπορτάζ, οι συντάκτες συναντιούνταν για φαγητό στη Θύρα 13, όπου ο Γιώργος Καραϊβάζ ήταν ο άνθρωπος που δεν δίσταζε να της προσφέρει βοήθεια, παρά τις προηγούμενες κόντρες τους. «Με έλεγε Νίνα, δεν με έλεγε Μίνα», θυμάται με νοσταλγία.
Η πιο δύσκολη στιγμή, ωστόσο, ήταν η επιβεβαίωση της είδησης. «Παίρνω τον προϊστάμενο των Ανθρωποκτονιών και του λέω “Κώστα, μου λένε για ένα πτώμα στον Άλιμο”. Μου λέει “ναι”. Ρωτάω “ποιος είναι;” και μου απαντά “Ρε Μίνα, είναι ο Γιώργος”. Δεν τον πίστευα», περιέγραψε, ενώ τόνισε πως το γεγονός αυτό αποτέλεσε την αρχή του τέλους για την τότε γενιά των αστυνομικών ρεπόρτερ, που στη συνέχεια σκορπίστηκε.
Όσον αφορά την εξέλιξη της υπόθεσης, η Μίνα Καραμήτρου κράτησε μια επιφυλακτική στάση, αναφέροντας πως ορισμένα στοιχεία παραμένουν άγνωστα. «Είναι ακόμα κάπως η υπόθεση. Νομίζω ότι όλοι μας μπορεί να ξέρουμε πράγματα τα οποία δεν ήταν στις αίθουσες των δικαστηρίων και ίσως να μη φτάσουν και ποτέ εκεί», κατέληξε.