Γιώργος Ζαμπέτας: «Το επώνυμο του παππού μου είναι βάρος που με ωθεί να εξελίσσομαι»
Ο εγγονός του θρυλικού μουσικού μιλά για τη διαχείριση της βαριάς κληρονομιάς του, τις μουσικές του αναζητήσεις και τη γέφυρα ανάμεσα στη ραπ και το μπουζούκι.
Σε μια εξομολογητική συνέντευξη στην εφημερίδα Espresso και τον δημοσιογράφο Νίκο Νικόλιζα, ο Γιώργος Ζαμπέτας ανοίγει τα χαρτιά του για την καλλιτεχνική του πορεία και το βάρος που κουβαλά το επώνυμό του. Ο εγγονός του αείμνηστου δεξιοτέχνη του μπουζουκιού αναγνωρίζει πως το όνομα «Ζαμπέτας» αποτελεί μια διαρκή πρόκληση, καθώς οι συγκρίσεις με τον παππού του είναι αναπόφευκτες.
«Το επώνυμο αυτό είναι μεγάλο βάρος, γιατί με συγκρίνουν όλοι», παραδέχεται ο καλλιτέχνης, εξηγώντας ωστόσο ότι η κληρονομιά αυτή λειτούργησε ως καταλύτης για την προσωπική του εξέλιξη. «Με κράτησε πίσω όσο με πήγε και μπροστά, αναγκάζοντάς με να γίνομαι διαρκώς καλύτερος», σημειώνει χαρακτηριστικά. Παρά την απόφασή του να πειραματιστεί με νέα μουσικά είδη, ο ίδιος τονίζει ότι οι ρίζες του παραμένουν ακλόνητες.
«Υπάρχει ο απόγονος Ζαμπέτας και αυτό δεν μπορεί να αλλάξει», δηλώνει με έμφαση. Η αγάπη του για το μπουζούκι παραμένει ζωντανή, με τον ίδιο να αποκαλύπτει μια ενδιαφέρουσα πτυχή των ζωντανών εμφανίσεών του: όταν ολοκληρώνει το πρόγραμμα της ραπ, το μπουζούκι παίρνει τη θέση του, τιμώντας την παράδοση του παππού του. Για τον ίδιο, το επίθετο «Ζαμπέτας» αποτελεί μια ευλογία που του άνοιξε σημαντικές πόρτες, επιτρέποντάς του να ισορροπεί ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.