Οι άγνωστες περιπέτειες του Μιχάλη Ρακιντζή στις Κάννες της δεκαετίας του ’80
Ο γνωστός τραγουδιστής ξεδιπλώνει τις αναμνήσεις του από το ξεκίνημα της καριέρας του στο εξωτερικό, τις αναπάντεχες γνωριμίες και την καθυστερημένη ανακάλυψη των ελληνικών μουσικών θησαυρών.
Ο Μιχάλης Ρακιντζής βρέθηκε καλεσμένος το βράδυ της Δευτέρας 11/5 στην εκπομπή του Ρένου Χαραλαμπίδη, όπου μοιράστηκε άγνωστες πτυχές από την προσπάθειά του να κάνει καριέρα στο εξωτερικό κατά τη δεκαετία του ’80. Οι περιπέτειες του Μιχάλη Ρακιντζή στις Κάννες ξεκίνησαν με υψηλές προσδοκίες, οι οποίες όμως γρήγορα μετατράπηκαν σε μια εμπειρία γεμάτη χιούμορ, όπως ο ίδιος εξομολογήθηκε.
«Δεν ήταν ακριβώς περιοδεία, παίξαμε τέσσερις μήνες στις Κάννες. Μια καταπληκτική ευκαιρία για εμάς. Το στοιχείο του χιούμορ δεν έχει φύγει ποτέ, γιατί πάντα έπεφτα σε φάσεις που ήταν για γέλια και για κλάματα», ανέφερε χαρακτηριστικά ο καλλιτέχνης. Περιγράφοντας την πραγματικότητα που αντίκρισαν, αποκάλυψε πως το συγκρότημα βρέθηκε να παίζει όχι σε κάποιο κλαμπ για τη νεολαία, αλλά σε ένα ιδιαίτερα κυριλέ εστιατόριο για μέλη, όπου οι θαμώνες περιλάμβαναν πρόσωπα όπως ο δικτάτορας Ντιβαλιέ της Περσίας.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο τραγουδιστής αναφέρθηκε και στη σχέση του με την ελληνική μουσική. Εξομολογήθηκε την αμηχανία που ένιωσε όταν, κατά την παραμονή του στη Γαλλία, Γάλλοι θαμώνες του ζητούσαν το τραγούδι «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη», το οποίο τότε ο ίδιος δεν γνώριζε. Αυτό το περιστατικό τον οδήγησε στο να επαναπροσδιορίσει τη στάση του απέναντι στους εγχώριους δημιουργούς. «Ήμουν ένα παιδί που άκουγε τον Αμερικάνικο Σταθμό και μεγαλώνοντας ανακάλυψα όλα αυτά τα διαμάντια, τον Μάνο Χατζιδάκι ας πούμε. Ένιωθα ενοχές που αυτά τα πράγματα δεν τα είχα μάθει πολύ νωρίτερα», κατέληξε.