Τζούλιο Τόρες: Ο “παράξενος” κωμικός που ανατρέπει τον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο

Ο Τζούλιο Τόρες έχει εδραιωθεί ως μια ξεχωριστή φυσιογνωμία στον χώρο της κωμωδίας, με το χιούμορ του να χαρακτηρίζεται από την απόλυτη “παραδοξότητα”. Η μοναδική του οπτική γωνία και η πλούσια φαντασία του συνθέτουν ένα στυλ που είναι δύσκολο να οριστεί με απλά λόγια.

Στο πρώτο του σπέσιαλ για το HBO, “My Favorite Shapes”, ο Τόρες παρουσίαζε ιστορίες, πραγματικές ή φανταστικές, για παράξενα αντικείμενα που περνούσαν μπροστά του, πίσω από έναν ιμάντα μεταφοράς. Κάθε άψυχο αντικείμενο αποκτούσε κρυφό νόημα και μια φανταστική ζωή, όπως για παράδειγμα κύκνοι-παιχνίδια με σκιές-παιχνίδια και ψυχές-παιχνίδια, ή μια θήκη για στυλό που μετατρεπόταν στο διαμέρισμα της Tilda Swinton. Αυτή η προσέγγιση αποτελεί ουσιαστικά μια αντανάκλαση του πώς βλέπει τον κόσμο, στοιχείο που διατρέχει όλο το έργο του.

Το πιο αναγνωρίσιμο sketch του στο “Saturday Night Live”, το “Papyrus”, εξερευνούσε την αγανάκτηση ενός άντρα για τη γραμματοσειρά της ταινίας “Avatar”. Αντίστοιχα, η ταινία “Problemista”, το πιο εμφανώς αυτοβιογραφικό του έργο, αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού καλλιτέχνη από το Ελ Σαλβαδόρ που παλεύει να εξασφαλίσει βίζα για να παραμείνει στη Νέα Υόρκη. Ακόμη και μια ιστορία που θα μπορούσε να είναι ρεαλιστική, εστιάζοντας στη γραφειοκρατία και τη μετανάστευση, μετατρέπεται σε μια αφήγηση για την πρόκληση που αντιμετωπίζει ένα δημιουργικό μυαλό να λειτουργήσει εντός ενός εξαιρετικά πρακτικού κόσμου. Στη σειρά “Fantasmas”, ακόμα και μια απλή υπόθεση, όπως η αναζήτηση ενός χαμένου σκουλαρικιού, γίνεται αφορμή για μια σειρά αλλόκοτων ιστοριών, με πρωταγωνιστές φορέματα-τουαλέτες και κλαμπ για χάμστερ.

Το HBO special “Color Theories” μοιάζει περισσότερο με ακαδημαϊκή διάλεξη παρά με stand-up comedy. Πάνω σε μια σκηνή που θυμίζει βιβλίο, ο Τόρες εξηγεί πώς τα χρώματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κατηγοριοποίηση και την ερμηνεία του κόσμου: το κόκκινο συμβολίζει τον θυμό, το κίτρινο τη χαρά, το πράσινο την ηρεμία, το μπλε τη λογική και το navy blue την εξουσία. Με χιούμορ, το σπέσιαλ εστιάζει εκτενώς στην ανάλυση των “δυσκολιών” του navy blue.

Ο Τόρες δεν επιζητά να δικαιολογήσει τις θεωρίες του ή τον εαυτό του. Μιλάει με τέτοια πειστικότητα, σαν τα λεγόμενά του να είναι αυτονόητα και ο θεατής να βρίσκεται ήδη στην ίδια νοητική γραμμή. Συχνά, στο τέλος, αποδεικνύεται ότι έχει δίκιο. Για παράδειγμα, η παρατήρησή του ότι η Ellen DeGeneres είναι κίτρινη στην επιφάνεια και κόκκινη εσωτερικά, μοιάζει ξαφνικά απόλυτα λογική. Κάθε παράδειγμα ενισχύει την αίσθηση ότι η θεωρία του βγάζει νόημα, κάνοντάς την να παύει να μοιάζει παράλογη.

Ακόμα και όταν, στο τέλος, αποδομεί τη δική του θεωρία, παραδεχόμενος ότι το σύστημα κατηγοριοποίησης που δημιούργησε είναι από μόνο του μια “navy-blue” ιδέα, προσφέρει μια εναλλακτική λύση βασισμένη στην κεντρική του ιδέα: την περιέργεια για τον τρόπο που οι άλλοι αντιλαμβάνονται τον κόσμο. Το “Color Theories” προβάλλεται από το HBO Max.