Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος: Από το “Σούπερ Ήρωες” στην τηλεοπτική σκηνή και την προσωπική εξέλιξη

Ο Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος ξεχωρίζει στον καλλιτεχνικό χώρο, όχι απλώς υπηρετώντας την τέχνη του, αλλά ζώντας την, μετατρέποντάς την σε τρόπο ζωής. Με μια πορεία που εκτείνεται από το θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, μιλά με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τις απαιτήσεις της δουλειάς, τις χαρές και τις δυσκολίες, αλλά και την αδιάκοπη ανάγκη για δημιουργία που τον οδηγεί.

Λίγο πριν την πρεμιέρα της νέας κωμικής σειράς του ΑΝΤ1, “Σούπερ Ήρωες”, ο Χρυσανθόπουλος συνομιλεί με το zappit. Αποκαλύπτει τις αντιφάσεις της ζωής του, που συχνά αντικατοπτρίζουν τους ρόλους του, μιλά για το “σχολείο” της καθημερινής κωμωδίας, τη συνεργασία με καταξιωμένους καλλιτέχνες, την πρώτη του επαφή με τη σκηνοθεσία και τη σημασία της διαρκούς εξέλιξης, όχι μόνο ως ηθοποιός, αλλά και ως άνθρωπος. Με χιούμορ, ευαισθησία και αυτογνωσία, εξερευνά θέματα όπως ο έρωτας, η απόρριψη, οι ισορροπίες της σύγχρονης ζωής και η αναζήτηση ουσιαστικών σχέσεων σε έναν κόσμο που κινείται με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Ο “σούπερ ήρωας” της καθημερινότητάς του ενσαρκώνεται σε έναν άνθρωπο που επιμένει να εξελίσσεται, να αμφισβητεί και να δημιουργεί με πάθος, προσθέτοντας μια πολύτιμη δόση αυτοσαρκασμού.

Το θέατρο χαρακτηρίζεται από τον Αλέξανδρο Χρυσανθόπουλο ως “σπίτι” του, η τηλεόραση ως “εξοχικό”, και ο κινηματογράφος ως “ταξίδια”, αγαπώντας και τα τρία για τους ξεχωριστούς λόγους που προσφέρουν. Η εμπειρία του στην καθημερινή κωμική σειρά “Χαιρέτα μου τον πλάτανο” στην ΕΡΤ, χαρακτηρίζεται ως “υπέροχη”, παρά τον εξαντλητικό φόρτο εργασίας που την συνόδευε, παρομοιάζοντας την με “εργοστάσιο παραγωγής σκηνών” και “πανεπιστήμιο κωμωδίας στην τηλεόραση”. Η επιτυχία της σειράς “Μέλισσες” αποδίδεται στην ανάγκη του κοινού για ένα καθημερινό ραντεβού με την τηλεόραση, μετά από μια περίοδο όπου αυτή η επαφή είχε χαθεί.

Στη νέα σειρά “Σούπερ Ήρωες”, ο ρόλος του Δημήτρη James Μεταξά περιγράφεται ως “λίγο τρελός”, ένας manager με σπουδές από το εξωτερικό, που προσλαμβάνεται για να φέρει λύσεις σε ένα supermarket στα σύνορα Κολωνακίου-Εξαρχείων. Ωστόσο, οι “μοντέρνες” και “αδοκίμαστες” λύσεις του, προκαλούν πανικό και προβλήματα, αποκαλύπτοντας τις αντιθέσεις του χαρακτήρα.

Σχετικά με τον Γιάννη Μπέζο, ο Χρυσανθόπουλος εκφράζει τον θαυμασμό του, χαρακτηρίζοντας τη συνεργασία τους “υπέροχη”. Περιγράφει τον Μπέζο ως “φανταστικό”, “μάθημα ζωής”, “γενναιόδωρο” και ικανό να δίνει χώρο στους νέους ηθοποιούς. Η στάση του Μπέζου απέναντι στις φωτογραφίες με θαυμαστές αντιμετωπίζεται με κατανόηση, τονίζοντας την ανάγκη σεβασμού της προσωπικής ζωής και των αναγκών του κάθε ανθρώπου.

Μια έντονη εμπειρία με θαυμαστή περιγράφει ο ηθοποιός, όπου ένας άντρας τον φωτογράφισε απότομα χωρίς να προλάβει να αντιδράσει. Παρόλα αυτά, τονίζει την γενικά θετική αίσθηση και ευγένεια που εισπράττει από τον κόσμο μετά από παραστάσεις.

Η εμπλοκή του με τη σκηνοθεσία στο θέατρο περιγράφεται ως μια διαφορετική δημιουργική διαδικασία, με έμφαση στη διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού και τον τρόπο που κάθε ηθοποιός προσεγγίζει έναν ρόλο. Ο Χρυσανθόπουλος έχει βιώσει κακοποιητική συμπεριφορά στο θέατρο, κυρίως λεκτική βία και υποτίμηση, χαρακτηριστικό παλαιότερων γενιών σκηνοθετών. Ωστόσο, τονίζει ότι η διαχείριση τέτοιων περιστατικών και η εστίαση στη δράση για την αποφυγή τους στο μέλλον, είναι πιο σημαντικές από την αντίδραση.

Όσον αφορά τη συνεργασία του με τον Πέτρο Φιλιππίδη στο “Χαιρέτα μου τον Πλάτανο”, ο Χρυσανθόπουλος δήλωσε ότι υπήρξε εξαιρετικός ως ηθοποιός και συνεργάτης για τους πρώτους μήνες, προσφέροντας μια “μεγάλη σχολή κωμωδίας”. Έκπληξη προκάλεσαν στον ίδιο οι καταγγελίες, καθώς δεν είχε ιδέα για τέτοιες συμπεριφορές, περιγράφοντας τον Φιλιππίδη ως επαγγελματία και άνετο με όλους.

Η πρόταση για παρουσίαση τηλεπαιχνιδιού, όπως το “Πες τη λέξη”, αναφέρεται ως μια ενδιαφέρουσα προοπτική, λόγω της γοητείας και της διαχείρισης που συνεπάγεται, παρά την αυτοπροβολή.

Μια συγκινητική ανάμνηση από τον Μηνά Χατζησάββα μοιράζεται, περιγράφοντας ένα χαστούκι που αποδείχθηκε μια θερμή αγκαλιά και συγχαρητήρια.

Η συνειδητοποίηση ότι θέλει να γίνει ηθοποιός συνέβη κατά τη διάρκεια μιας παράστασης στο Κολλέγιο Αθηνών, όταν ένιωσε την ενέργεια του κοινού να τον αγκαλιάζει.

Η συντροφικότητα και οι ουσιαστικές σχέσεις θεωρούνται από τον Χρυσανθόπουλο θεμελιώδεις, παρά την τάση της εποχής να τις παραγκωνίζει.

Στην προσωπική του ζωή, ο ηθοποιός δηλώνει ότι δεν είναι ερωτευμένος αυτή την περίοδο, αλλά ονειρεύεται να δημιουργήσει μια οικογένεια.

Το άγχος διαχειρίστηκε από νωρίς, βρίσκοντας ηρεμία στην Ικαρία και αποστασιοποιούμενος από την έντονη καθημερινότητα.

Αν ήταν Σούπερ Ήρωας, θα επέλεγε τον Deadpool, λόγω του χιούμορ, του αυτοσαρκασμού και της ελαφρότητας που τον χαρακτηρίζουν.