Ο Κώστας Αποστολάκης μιλά για πίστη, ποιοτικές δουλειές και κοινωνικές αντιπαραθέσεις

Ο Κώστας Αποστολάκης, με αφορμή τη συμμετοχή του στη σειρά «Το Σπίτι Δίπλα στο Ποτάμι», παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Καλύτερα δε Γίνεται», όπου μοιράστηκε τις απόψεις του για τη βαθιά πίστη που τρέφει στον Θεό, καθώς και για κοινωνικές αντιπαραθέσεις που συχνά απασχολούν τον δημόσιο λόγο.

Ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι δεν ανήκει στους καλλιτέχνες που έχουν χτίσει την καριέρα τους με αρνητικές απαντήσεις, ούτε σε εκείνους που έχουν πει τα περισσότερα «ναι». «Εμένα μου άρεσε να περνάω ωραία», δήλωσε, αναφερόμενος σε αρκετές «μη ποιοτικές δουλειές» που έχει κάνει. Στη συνέχεια, ανέλυσε την έννοια της «ποιότητας» στην τέχνη, θέτοντας το ερώτημα εάν ένας καλλιτέχνης μπορεί να μην είναι αποδεκτός, αλλά παρ’ όλα αυτά να γεμίζει τα θέατρα. «Είναι δυνατόν να είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που ό,τι είναι για πολύ γέλιο, αποκλείεται να έχει ποιότητα; Πρέπει κάτι για να έχει ποιότητα ή να κλαίω ή να μπω στην κατάθλιψη ή να πάω στον ψυχολόγο», σχολίασε.

Σε ερώτηση σχετικά με τη νέα κινηματογραφική προσέγγιση της «Ωραίας Ελένης» μέσω μιας μαύρης ηθοποιού, ο Κώστας Αποστολάκης αναφέρθηκε σε λόγια του Αποστόλου Παύλου: «Όλοι οι άνθρωποι εξ ενός αίματος». «Δεν υπάρχουν μαύροι, άσπροι, δούλοι, ελεύθεροι, πλούσιοι, φτωχοί», τόνισε. Επανέφερε το ερώτημα για την καταγωγή, αναρωτώμενος πόσοι από τους ανθρώπους γύρω μας είναι όντως Έλληνες από τους αρχαίους Έλληνες, και συμπλήρωσε: «Όλοι οι άνθρωποι ενδιαφέρονται από πού προήλθαμε. Κανέναν δεν τον ενδιαφέρει, αφού εκεί που πηγαίνουμε. Εγώ πιστεύω ότι όταν πεθάνουμε ξεκινάνε όλα».

Σχετικά με τη σχέση του με τη θρησκεία, ο ηθοποιός ανέφερε: «Είμαστε σε εποχή που θάβουμε τα σκουπίδια και καίμε τους νεκρούς. Τόσα χρόνια, χιλιάδες χρόνια, όλοι οι λαοί θάβανε τους νεκρούς. Τώρα εμείς θέλουμε να τους καίμε. Και πρόσεξε, πάλι υπάρχει ο διαβολάκος εδώ, “είναι θέμα υγιεινής”».

Ο Κώστας Αποστολάκης αποκάλυψε τη μεταστροφή του προς τον Χριστιανισμό: «Ο Χριστός με βρήκε σε κακό χάλι, σε ένα τέλμα, σ’ ένα μεταβατικό στάδιο που είχε κουραστεί η ψυχή μου, που μάλλον εγώ Τον κάλεσα». Περιέγραψε τις αντιδράσεις που αντιμετώπισε, όπως το περίεργο βλέμμα όταν έκανε τον σταυρό του στον δρόμο, και τις ερωτήσεις του τύπου «Πού έχεις μπλέξει;» ή «Τι έχεις πάθει;». «Μα δεν καταλαβαίνει ο άλλος, αν δεν λάβεις επίγνωση αληθείας από ψηλά, πώς θα καταλάβει ο άλλος τι σου συνέβη; Γιατί αυτά είναι ανεξήγητα», εξήγησε.

Το μεγαλύτερο θαύμα, όπως είπε, ήταν όταν «ήρθε ο Χριστός» στο σπίτι του, σε διάστημα 30 δευτερολέπτων, μετά από 20 λεπτά κλάματος. Σχολίασε την αντίληψη που επικρατεί ότι οι άνθρωποι του Χριστού είναι «μικρούληδες, κακομοίρούληδες», τονίζοντας ότι είναι «κανονικοί άνθρωποι» που «πράττουν, ενεργούν, δουλεύουν, σκέπτονται, μιλούν». Κατέληξε λέγοντας ότι ο κόσμος νομίζει πως οι πιστοί είναι «πυροβολημένοι», «βαρεμένοι», ότι έχουν κάποιο πρόβλημα, αλλά στην πραγματικότητα, ο εαυτός δίνει κάθε δικαιολογία για να μην καταργηθεί ο εγωισμός και η υπερηφάνεια.