Η Χριστίνα Χειλά Φαμέλη μιλάει για τις προκλήσεις του θεάτρου και της ζωής
Η ταλαντούχα ηθοποιός αποκαλύπτει τις δυσκολίες και τις χαρές των παραστάσεων, την αυτοδιαχείριση και τη σημασία της ψυχοθεραπείας.
Με αφορμή την επιτυχημένη σειρά “Αθώοι” στο MEGA, αλλά και τις δύο θεατρικές παραστάσεις στις οποίες πρωταγωνιστεί φέτος, η Χριστίνα Χειλά Φαμέλη έδωσε μια εκ βαθέων συνέντευξη στο περιοδικό Gala και τη δημοσιογράφο Μαριλού Πανταζή. Η γοητευτική πρωταγωνίστρια αναφέρθηκε στις απαιτήσεις του μονολόγου, μιας κατάστασης που αντιμετωπίζει για πρώτη φορά, καθώς και στον τρόπο που διαχειρίζεται πλέον τις δυσκολίες στην καθημερινότητά της.
Σχετικά με τη δυσκολία του μονολόγου, η ηθοποιός τονίζει ότι είναι “πολύ δύσκολο και πολύ εύκολο ταυτόχρονα”. Ενώ αρχικά την τρομοκρατούσε, πλέον τον θεωρεί “καταπληκτική εμπειρία”, όπου η ευθύνη είναι μεγαλύτερη, καθώς “είσαι εσύ αντιμέτωπος με τον εαυτό σου” και “όποιο λάθος γίνει πρέπει εσύ να το σώσεις”. Παρόλα αυτά, η Χειλά Φαμέλη επισημαίνει τη δυνατότητα να “παίξεις μπάλα με το κοινό”, κάτι που είναι εφικτό στην παράσταση “Μαρί Αντουανέτ – Savon Original: Η ασφυξία του πούπουλου όταν πέφτει”, η οποία είναι ανοιχτή στον αυτοσχεδιασμό και επιτρέπει την αλληλεπίδραση με το κοινό. Έχει μάθει, μάλιστα, να διαχειρίζεται ακόμη και “δύσκολο” κοινό.
Στην ερώτηση αν έχει μάθει να διαχειρίζεται τις δυσκολίες στην καθημερινότητα, η Χριστίνα Χειλά Φαμέλη απαντά καταφατικά, προσθέτοντας ότι αυτό δεν συνέβαινε πάντα, αλλά το απέκτησε “με τα χρόνια, την εμπειρία, τη ζωή”. Σημαντική βοήθεια της προσέφερε η ψυχοθεραπεία, καθώς αρχικά είχε την τάση να κρύβει τα συναισθήματά της, τα οποία στη συνέχεια “έσκαγαν μεγεθυμένα”. Τώρα, προσπαθεί να αντιμετωπίζει τα πράγματα “χωρίς να κάνω ότι δεν υπάρχουν”, να τα “θρηνώ, να τα κλαίω, να τα γελάω, να τα διαχειρίζομαι για να τα ξεπερνάω στ’ αλήθεια”, καθώς διαφορετικά “μένει μέσα σου κάτι που σε τρώει”.
Όσον αφορά στον ελεύθερο χρόνο της, η ηθοποιός αναφέρει ότι βρίσκει, καθώς τα γυρίσματα για τη νέα σειρά “Κάμπινγκ” του MEGA δεν είναι καθημερινά, κάτι που καθιστά την κατάσταση “πολύ βιώσιμη” και της επιτρέπει να κάνει θέατρο σχεδόν κάθε βράδυ. Έτσι, βρίσκει χρόνο για να βλέπει φίλους και να πηγαίνει σινεμά. Τελευταία, είδε την ταινία “Συναισθηματική αξία” του Γιόακιμ Τρίερ, την οποία χαρακτήρισε “ανθρώπινη, βαθιά, όντως συναισθηματική”.