Ο Γιάννης Λουκάκος στην “Πρωίαν σε Είδον”: Μαγειρική, τηλεόραση και η πραγματικότητα της εστίασης

Ο γνωστός σεφ Γιάννης Λουκάκος παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή “Πρωίαν σε Είδον” της ΕΡΤ, όπου, σε μια από τις σπάνιες τηλεοπτικές του εμφανίσεις, μαγείρεψε και συζήτησε με τους Φώτη Σεργουλόπουλο και Τζένη Μελιτά. Ο Λουκάκος σχολίασε την εξέλιξη του επαγγέλματος του σεφ, αναφέροντας ότι από το 2000 και ιδίως μετά το MasterChef, το επάγγελμα έχει αποκτήσει μεγαλύτερη αίγλη, τάση που παρατηρείται πλέον και στην Ελλάδα.
Αναφερόμενος στην εποχή του MasterChef, παραδέχτηκε πως τον αποκαλούσαν “σπασίκλα”, ενώ τόνισε ότι η προβολή των ιδιαιτεροτήτων των κριτών και των διαφορετικών τους χαρακτήρων ήταν μέρος της εκπομπής.
Συνεχίζοντας, ο σεφ υπογράμμισε τις αυξημένες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η εστίαση, ειδικά μετά την πανδημία του κορονοϊού. Στάθηκε στο πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού, τόσο στην κουζίνα όσο και στο σέρβις, καθώς και στη μειωμένη διάθεση των νεότερων ανθρώπων να ασχοληθούν με το επάγγελμα. “Έχει μειωθεί κατά πολύ η επιθυμία των πιο νέων ανθρώπων να μπούνε μέσα και να, διψασμένοι για γνώση και λοιπά. Και έχουνε βάλει πρώτα ότι “εγώ θα θέλω να έχω το lifestyle μου και μετά να κουμπώσει η δουλειά”, όχι όπως κάναμε εμείς παλιότερα “πρώτα είναι η δουλειά γιατί θέλουμε να χτίσουμε τις γνώσεις μας και λοιπά και το lifestyle αναγκαστικά θα ακολουθήσει””, ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ερωτηθείς για το πώς αντιδρά σε ένα κακό σχόλιο για κάποιο πιάτο στο εστιατόριό του, ο Γιάννης Λουκάκος εξήγησε ότι η ομάδα του προσπαθεί να είναι όσο το δυνατόν πιο ευγενική, παρόλο που δεν μπορεί να ελέγξει την αντίδραση κάθε πελάτη. Ανέφερε ότι υπάρχουν δύσκολοι και κακοπροαίρετοι πελάτες, αλλά συχνά οι υπόλοιποι θαυμαστές του εστιατορίου επιβραβεύουν το προσωπικό για τον τρόπο που χειρίζεται τέτοιες καταστάσεις.
Ως παράδειγμα, διηγήθηκε ένα περιστατικό από τις γιορτές, όπου ένα τραπέζι, παρά την εξήγηση ότι βρισκόταν κοντά στην πόρτα και θα υπήρχε κρύο, επέμενε να καθίσει εκεί. Στη συνέχεια, το ίδιο τραπέζι άφησε αρνητική κριτική, αναφέροντας το κρύο και την ενόχληση από την πόρτα.