Νίκος Πορτοκάλογλου: «Δακρύζω όταν βλέπω τρεις γενιές στις συναυλίες μου»
Ο γνωστός τραγουδοποιός εξομολογείται τις δύσκολες στιγμές της παιδικής του ηλικίας, τη σκληρή κριτική που δέχτηκαν οι Φατμέ και τη λύτρωση που βρήκε μέσα από τη μουσική.
Ο Νίκος Πορτοκάλογλου ανοίγει την καρδιά του και μοιράζεται άγνωστες πτυχές της ζωής του, αποκαλύπτοντας πώς η μουσική λειτούργησε ως προσωπικό καταφύγιο και δημιουργική διέξοδος απέναντι στα δύσκολα παιδικά του χρόνια. Σε μια εξομολόγηση ψυχής, ο καλλιτέχνης μιλά για το «σκοτεινό» περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε, σημαδεμένο από την αγωνία για τη σοβαρή ασθένεια της μητέρας του, όταν εκείνος ήταν μόλις 10 ετών, αλλά και για την ανάλογη δοκιμασία που πέρασε ο πατέρας του, όταν ο ίδιος ήταν 17 ετών.
«Το σπίτι είχε ένα βάρος και μια αγωνία θανάτου. Γι’ αυτό έπεσα με τα μούτρα στη δημιουργία, αναζητώντας μια δική μου γιορτή», εξομολογείται ο δημιουργός, εξηγώντας πώς η ανάγκη του να δραπετεύσει από το βαρύ κλίμα της εφηβείας του έγινε ο πυρήνας της μετέπειτα πορείας του.
Ο Νίκος Πορτοκάλογλου αναφέρεται επίσης στα πρώτα του βήματα με τους Φατμέ, θυμίζοντας την εχθρότητα που αντιμετώπισε το συγκρότημα στη δεκαετία του ’80. Τότε, η επιλογή τους να συνδυάσουν την ηλεκτρική μουσική με το λαϊκό τραγούδι προκαλούσε αμηχανία, καθώς τα μουσικά είδη ήταν αυστηρά διαχωρισμένα σε ροκ, λαϊκά και ξένη μουσική.
Σήμερα, ο καταξιωμένος τραγουδοποιός απολαμβάνει τη διαγενεακή επαφή με το κοινό του. Η συνεργασία του με νεότερους καλλιτέχνες τού προσφέρει μια συνεχή ανανέωση, ενώ η εικόνα των οικογενειών που παρακολουθούν τις συναυλίες του μαζί με παιδιά και εγγόνια αποτελεί για τον ίδιο τη μεγαλύτερη ανταμοιβή. «Είναι ό,τι πιο συγκινητικό. Μου έρχονται δάκρυα όταν βλέπω ανθρώπους της γενιάς μου να έρχονται με τα παιδιά και τα εγγόνια τους», καταλήγει με εμφανή συγκίνηση.
