Στα σκαριά βιβλίο για την Potassa, το θρυλικό τρανς μοντέλο και μούσα του Salvador Dalí

Η **Potassa** αποτέλεσε μια εμβληματική μορφή της νυχτερινής ζωής της **Νέας Υόρκης** τη δεκαετία του 1970, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα της στο θρυλικό κλαμπ **Studio 54**. Ως ένα από τα πρώτα ανοιχτά τρανς μοντέλα, η **Potassa de Lafayette**, με καταγωγή από τη **Δομινικανή Δημοκρατία**, δεν ήταν μόνο μια καλλονή της ντίσκο εποχής, αλλά και η μούσα του **Salvador Dalí**, ο οποίος γοητευόταν από την ιδιαίτερη προσωπικότητά της.

Οι θαμώνες του **Studio 54** και των κλαμπ **12 West** και **Flamingo** θυμούνται ακόμα τον παροξυσμό που προκαλούσε με τις εμφανίσεις της. Χαρακτηριστική ήταν η κίνησή της να σταματά τον χορό στην πίστα, να παίρνει μια εντυπωσιακή πόζα και να χτενίζει τα μαλλιά της, αποδεικνύοντας στους παρευρισκόμενους τη φυσικότητά τους, ενώ το κοινό φώναζε ρυθμικά το όνομά της. Η επιρροή της ήταν τέτοια που, όπως είχε περιγράψει ο θαμώνας **Jo Cartagna**, η παρουσία της έξω από το **Flamingo**, στη διασταύρωση της **Broadway** με την **West Houston**, ήταν ικανή να σταματήσει την κυκλοφορία των οχημάτων.

Σήμερα, η ιστορία της επιστρέφει στο προσκήνιο μέσα από την ανιψιά της, **Στεφανί**, η οποία εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να συγγράψει ένα βιβλίο για τη ζωή της θείας της. «Θα ήθελα πολύ να βρω κι άλλους ανθρώπους που τη γνώριζαν», αναφέρει σε ανάρτησή της, επιδιώκοντας να αναδείξει την πραγματική προσωπικότητα της **Potassa**, πέρα από τη λάμψη της ντίσκο.

Η σχέση της με τους καλλιτεχνικούς κύκλους ήταν στενή. Τον **Ιανουάριο του 1977**, επισκέφθηκε το στούντιο του **Andy Warhol**, όπου ο καλλιτέχνης **Jamie Wyeth** τη σκιτσάρισε ενώ ο **Warhol** τη φωτογράφιζε με την Polaroid μηχανή του. Οι φωτογραφίες εκείνες, όπου η **Potassa** αποκάλυπτε το βιολογικό της φύλο, πωλήθηκαν το **2014** σε δημοπρασία του οίκου **Christie’s** για 6.875 δολάρια.

Παρά τη δόξα της, η ζωή της είχε μια τραγική κατάληξη. Μετά την παρακμή της ντίσκο εποχής, η **Potassa** αντιμετώπισε προσωπικές δοκιμασίες, συνελήφθη για κλοπή και οδηγήθηκε στις φυλακές του **Rikers Island**, όπου και άφησε την τελευταία της πνοή από επιπλοκές σχετικές με τον HIV. Ο φωτογράφος **Bill Bernstein**, στο λεύκωμά του για το **Studio 54**, τη θυμάται ως μια γυναίκα που «είχε πάντα τον πλήρη έλεγχο της εικόνας της», μια αληθινή εστέτ που διεκδίκησε τη θέση της στον κόσμο της υψηλής τέχνης και της μόδας μέσα από την ομορφιά και τη γοητεία της.