Ασπασία Μάνου: Ο απαγορευμένος έρωτας με τον βασιλιά Αλέξανδρο που άλλαξε την ιστορία

Η πρώτη συνάντηση του βασιλιά Αλέξανδρου με την Ασπασία Μάνου, κόρη του συνταγματάρχη Πέτρου Μάνου, σε μια κοσμική εκδήλωση, δεν προμήνυε τη θυελλώδη συνέχεια. Όταν ο νεαρός μονάρχης επιχείρησε να την προσεγγίσει, εισέπραξε μια αποστομωτική απάντηση: «Πηγαίνετε, Υψηλότατε, να χορέψετε με τις πριγκίπισσες που σας ταιριάζουν. Εγώ δεν ανήκω στον κόσμο σας». Η άρνηση αυτή, αντί να τον αποθαρρύνει, λειτούργησε ως καταλύτης, ωθώντας τον Αλέξανδρο να διεκδικήσει την Ασπασία Μάνου αψηφώντας παλάτι και πολιτικούς.

Τον Νοέμβριο του 1919, σε μια μυστική τελετή στην Αθήνα, ο αρχιμανδρίτης Ζαχαρίας ευλόγησε τον γάμο τους, χωρίς αρχικά να γνωρίζει την ταυτότητα του γαμπρού. Η ένωση αυτή κρίθηκε μοργανατική, προκαλώντας την άμεση παρέμβαση του Ελευθέριου Βενιζέλου, ο οποίος επέβαλε αυστηρή λογοκρισία. Το δράμα κορυφώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1920 στο κτήμα του Τατοΐου, όταν ο Αλέξανδρος δέχτηκε δαγκώματα από πίθηκο μακάκο. Η έγκυος Ασπασία Μάνου βίωσε έναν ιδιότυπο αποκλεισμό, κρυμμένη πίσω από κουρτίνες στα δωμάτια του ανακτόρου, καθώς το επίσημο κράτος αρνούνταν να την αναγνωρίσει ως σύζυγο.

Μετά τον θάνατο του βασιλιά στις 12 Οκτωβρίου 1920, η Ασπασία εξορίστηκε και η κόρη της, Αλεξάνδρα, χαρακτηρίστηκε νόθη. Χρειάστηκε η παρέμβαση της Βρετανικής Βασιλικής Οικογένειας και της Βασίλισσας Σοφίας για να αναγνωριστεί αναδρομικά ο γάμος τον Ιούλιο του 1922.

Η προσωπική αυτή επιλογή του Αλέξανδρου επηρέασε άμεσα τις τύχες του έθνους. Ο πρόωρος θάνατός του οδήγησε στην εκλογική ήττα του Ελευθέριου Βενιζέλου, την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ και τη διακοπή της συμμαχικής βοήθειας προς την Ελλάδα, σε μια κρίσιμη στιγμή για την πορεία του ελληνικού στρατού στην Ανατολία και τη Σμύρνη. Η ρομαντική αυτή ιστορία αποδείχθηκε μοιραία για την Ελλάδα, καθώς οδήγησε στις πολιτικές εξελίξεις που συνέβαλαν στην κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου και την καταστροφή του 1922.