Η εξομολόγηση της Χριστίνας Πολίτη για τη «θανατική ποινή» που σημάδεψε την εφηβεία της

Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή Στούντιο 4, η Χριστίνα Πολίτη προχώρησε σε μια εξομολόγηση για τα βιώματα που διαμόρφωσαν την προσωπικότητά της, εστιάζοντας στην πολυετή περιπέτεια υγείας του πατέρα της. Η γνωστή κοσμικογράφος περιγράφει πώς η ασθένεια εισέβαλε στην οικογενειακή της εστία όταν εκείνη βρισκόταν ακόμη στην εφηβεία, ανατρέποντας βίαια τις ισορροπίες της καθημερινότητάς τους.

Η ίδια δεν διστάζει να παραδεχτεί πως η σκιά της απώλειας τη συνόδευε για χρόνια. «Ο μπαμπάς μου ήταν άρρωστος από τότε που ήμουν 16 χρονών. Από εκείνη τη στιγμή, παρόλο που ήμασταν πολύ αγαπημένοι, ήταν σαν να είχαμε μια “θανατική ποινή”. Όταν σου λένε ότι το προσδόκιμο ζωής είναι το πολύ 10 χρόνια, η ιστορία αλλάζει», ανέφερε χαρακτηριστικά. Αυτή η δύσκολη εμπειρία την ανάγκασε να ωριμάσει απότομα, αναλαμβάνοντας ευθύνες δυσανάλογες για την ηλικία της, γεγονός που την οδήγησε στα νοσοκομεία και της δίδαξε μια νέα θεώρηση για τη ζωή, μαθαίνοντάς την να μην παίρνει τα πράγματα υπερβολικά σοβαρά.

Παρά την αστική της καταγωγή, η Χριστίνα Πολίτη ξεκαθαρίζει πως η ανατροφή της δεν είχε ίχνος σνομπισμού. Αντιθέτως, δηλώνει πως πάντα την ελκύει η πιο «ελαφριά» πλευρά της ζωής, μια κλίση που προκαλούσε τα πειράγματα του πατέρα της για το επαγγελματικό της μέλλον. «Τελικά, κατέληξα να κάνω μια δουλειά για την οποία με πληρώνουν για να βγαίνω», σχολιάζει με νόημα.

Αναφερόμενη στον γάμο της στην Ελβετία, η ίδια παραδέχεται ότι δεν ήταν προϊόν συμβατικής επιλογής, αλλά μια κίνηση ανασφάλειας. «Ήθελα να αναπληρώσω το κενό, παρόλο που ο γονιός μου ήταν ακόμα ζωντανός», εξήγησε. Κλείνοντας, η Χριστίνα Πολίτη εξηγεί γιατί δεν κυνήγησε ποτέ την καριέρα με εμμονή, επιλέγοντας να δώσει προτεραιότητα στο να περνά καλά και να αντιμετωπίζει τη ζωή με φιλοσοφική διάθεση, έχοντας πλήρη επίγνωση της παροδικότητας των πραγμάτων.