Ιωάννα Ασημακοπούλου: «Η Αντωνία στο «Σόι σου» συγκίνησε με θέματα υιοθεσίας και εγκυμοσύνης»
Η αγαπημένη Ζουζουνέλ μίλησε στην εκπομπή «Super Κατερίνα» για την επιτυχία της σειράς, τον ρόλο της Αντωνίας και την ανάγκη του κόσμου για γέλιο.
Η Ιωάννα Ασημακοπούλου, γνωστή στο τηλεοπτικό κοινό ως Ζουζουνέλ, παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Super Κατερίνα» την Παρασκευή 30 Ιανουαρίου, όπου αναφέρθηκε στην επιτυχία της σειράς «Το σόι σου» και στον ρόλο της Αντωνίας. Η ηθοποιός τόνισε ότι πολλές γυναίκες έχουν ταυτιστεί με την Αντωνία, τόσο λόγω της σχέσης της με την πεθερά της, Αλεξάνδρα, όσο και λόγω των θεμάτων εγκυμοσύνης και υιοθεσίας που θίγονται.
«Είναι πολύ σημαντικό που μέσα από μια κωμωδία θίγονται τέτοια ζητήματα. Η σκηνή που αφορά το πώς θα ανακοινωθεί στο παιδί η υιοθεσία ήταν πολύ συγκινητική για εμάς κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων», ανέφερε η Ιωάννα Ασημακοπούλου, επισημαίνοντας τη λεπτότητα με την οποία πρέπει να χειρίζονται οι σεναριογράφοι τέτοια ευαίσθητα θέματα, ακόμα και σε ένα κωμικό πλαίσιο.
Η ηθοποιός εξέφρασε τη χαρά της για την επιστροφή της σειράς, θεωρώντας ότι αποτελεί μια φυσική συνέχεια που δεν είχε ολοκληρωθεί πλήρως και που αγαπήθηκε από το κοινό. Όσον αφορά την απήχηση της σειράς, δήλωσε ότι περίμενε την «τρομερή απήχηση» λόγω των αντιδράσεων που έβλεπε στους δρόμους και στα social media. «Ο κόσμος είχε ανάγκη να γελάσει, ήθελε μια κωμωδία για όλη την οικογένεια. Μέσα στη δύσκολη καθημερινότητα, η κωμωδία προσφέρει αποσυμπίεση και είναι πολύ σημαντική», συμπλήρωσε.
Σχολιάζοντας τη συμμετοχή των παιδιών στη σειρά, η Ιωάννα Ασημακοπούλου επεσήμανε την εξαιρετική τους απόδοση και χαρακτήρισε «παράξενο déjà vu» το να βλέπει τα παιδιά που μεγάλωσαν μέσα από τη σειρά. Επιπλέον, δήλωσε ότι η σειρά «Το σόι σου» της έδωσε πολλά, καθώς την αγάπησε ο κόσμος και την εκπαίδευσε, σημαδεύοντάς την θετικά.
Τέλος, η ηθοποιός διευκρίνισε ότι δεν έχει κοινά στοιχεία με τον ρόλο της Αντωνίας, παρόλο που την αγαπά. «Έχω διαφορετικό τρόπο σκέψης, άλλη ζωή και άλλο background», ανέφερε, τονίζοντας ότι για να ερμηνεύσει κανείς έναν ρόλο, είτε θετικό είτε αρνητικό, πρέπει να τον αγαπήσει.
