Γιώργος Γεραπετρίτης από Columbia: «Μια διεθνής κοινότητα χωρίς κανόνες είναι ζούγκλα»
Ο υπουργός Εξωτερικών ανέλυσε το «παράδοξο της ισχύος» και την ανάγκη ενίσχυσης της πολυμέρειας σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται ραγδαία.
Την κρίσιμη ανάγκη να διατηρηθεί ενωμένη η Δύση και να παραμείνουν το Διεθνές Δίκαιο και η πολυμέρεια στον πυρήνα της παγκόσμιας τάξης υπογράμμισε ο υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο Columbia. Με κεντρικό άξονα τη «διεθνή κοινότητα χωρίς κανόνες», ο κ. Γεραπετρίτης προειδοποίησε ότι ο κόσμος μας κινδυνεύει να μετατραπεί σε «ζούγκλα», εάν υποχωρήσουμε απέναντι στην επιστροφή της ωμής πολιτικής ισχύος.
Στην ομιλία του με τίτλο «Μεταξύ ισχύος και αρχών: Άσκηση εξωτερικής πολιτικής σε έναν κόσμο σε μετάβαση», ο υπουργός ανέδειξε το «παράδοξο της ισχύος»: την τάση των κρατών να επιστρέφουν στη μονομερή δράση και τη συναλλακτική διπλωματία, ακριβώς τη στιγμή που οι παγκόσμιες κρίσεις απαιτούν περισσότερη συνεργασία από ποτέ. Σύμφωνα με τον κ. Γεραπετρίτη, για τα μικρά και μεσαία κράτη, η αμφισβήτηση της πολυμέρειας αποτελεί μια ιδιαίτερα ανησυχητική εξέλιξη, καθώς το Διεθνές Δίκαιο παραμένει το μοναδικό αποτελεσματικό μοντέλο για την αντιμετώπιση σύγχρονων προκλήσεων.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις γεωπολιτικές εξελίξεις στην Αφρική, με έμφαση στο Σαχέλ, όπου η Ρωσία και η Κίνα ενισχύουν την παρουσία τους, στοχεύοντας στον έλεγχο κρίσιμων ορυκτών και φυσικών πόρων. Παράλληλα, ο υπουργός επισήμανε ότι οι αποστάσεις στον σύγχρονο κόσμο έχουν καταστεί δευτερεύουσες, καθώς φαινόμενα όπως οι μεταναστευτικές ροές, οι φυσικές καταστροφές και η λειψυδρία επηρεάζουν πλέον το παγκόσμιο γίγνεσθαι, με τον έλεγχο των υδάτινων πόρων να αναδεικνύεται σε μελλοντική πηγή πιθανών ένοπλων συγκρούσεων.
Αντλώντας έμπνευση από τον Θουκυδίδη, ο κ. Γεραπετρίτης τόνισε ότι η αληθινή ηγεσία οφείλει να βασίζεται στην πειθώ και τη διαβούλευση και όχι στον ηγεμονισμό. Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο υπουργός αναφέρθηκε στο «παράδοξο του βέτο» στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, αντιπαραβάλλοντάς το με την ομοφωνία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και κατέληξε πως οι συμμαχίες λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές ισχύος, καθιστώντας την ενότητα της Δύσης απαραίτητη συνθήκη για τη διεθνή σταθερότητα.