Κυψέλη: Από το 2020 οι αναφορές για παραμέληση παιδιών σύμφωνα με το «Χαμόγελο του Παιδιού»
Κενά στο σύστημα προστασίας ανηλίκων καταγγέλλει ο Κώστας Γιαννόπουλος, επισημαίνοντας την έλλειψη ενημέρωσης για την πορεία των υποθέσεων και τα αδιέξοδα στις κρατικές δομές.
Σοβαρά ερωτήματα για τα κενά στο σύστημα παιδικής προστασίας θέτει ο πρόεδρος του «Χαμόγελου του Παιδιού», Κώστας Γιαννόπουλος, με αφορμή την υπόθεση της Κυψέλης. Ο ίδιος αποκαλύπτει ότι ο οργανισμός είχε λάβει ανώνυμη αναφορά για περιστατικά παραμέλησης παιδιών ήδη από τον Απρίλιο του 2020.
Ο κ. Γιαννόπουλος διευκρίνισε ότι, όταν περιέρχεται εις γνώση του οργανισμού μια τέτοια αναφορά, ο ρόλος του περιορίζεται στη διαβίβαση των στοιχείων στις εισαγγελικές αρχές, καθώς το «Χαμόγελο του Παιδιού» δεν διαθέτει τη δικαιοδοσία να ερευνά το εσωτερικό των οικογενειών. «Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι κάνει ο καθένας στο σπίτι του και ούτε έχουμε τη δικαιοδοσία», τόνισε χαρακτηριστικά. Παρά τις ενέργειες του οργανισμού, ο Εισαγγελέας Ανηλίκων Αθηνών δεν παρέχει ενημέρωση για την εξέλιξη των υποθέσεων μετά τη διαβίβασή τους.
Η κατάσταση παραμένει ανησυχητική, καθώς το 2024 καταγράφηκε νέα αναφορά που συνδέεται με την προηγούμενη υπόθεση. Συνολικά, έχουν υπάρξει τέσσερις αναφορές για συγκεκριμένα παιδιά, εκ των οποίων στη μία περίπτωση τα στοιχεία κρίθηκαν μη επαρκή για εισαγγελική παρέμβαση.
Πέρα από το σκέλος της διερεύνησης, ο πρόεδρος του οργανισμού αναφέρθηκε στα δομικά προβλήματα φιλοξενίας. Σημείωσε ότι συχνά τα νοσοκομεία μετατρέπονται σε προσωρινούς χώρους διαμονής για παιδιά, ενώ η νομοθεσία επιβάλλει την παραπομπή τους σε κρατικά ιδρύματα που, ωστόσο, μαστίζονται από ελλείψεις προσωπικού και έλλειψη διαθεσιμότητας.
Παράλληλα, ο κ. Γιαννόπουλος καταδίκασε τη χρήση ευφημισμών για εγκληματικές πράξεις κατά ανηλίκων. Αναφερόμενος σε υπόθεση με 13χρονη, υπογράμμισε: «Ο άνθρωπος βίασε. Είναι έγκλημα. Δεν υπάρχει άλλη λέξη και φτιασιδώματα αυτά». Τέλος, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για περιστατικά όπου έφηβες κοπέλες ηλικίας 14 και 15 ετών ζητούν βοήθεια, καθώς οι οικογένειές τους επιχειρούν να τις οδηγήσουν σε αναγκαστικούς γάμους, αποκόπτοντάς τις από τη σχολική και κοινωνική τους ζωή.