Ισραήλ: Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου πρώτος στις κάλπες αλλά χωρίς κοινοβουλευτική πλειοψηφία
Με 53 έδρες από τις 61 που απαιτούνται, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός βρίσκεται σε αδιέξοδο, αναζητώντας νέες συμμαχίες για να παραμείνει στην εξουσία.
Ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου κατάφερε να κόψει πρώτος το νήμα στις πρόσφατες εκλογές στο Ισραήλ, ωστόσο το εκλογικό αποτέλεσμα δεν του προσέφερε την πολυπόθητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Σε μια αναμέτρηση που αντικατοπτρίζει την έντονη πόλωση της χώρας, ο ισραηλινός πρωθυπουργός αντιμετωπίζει πλέον έναν ιδιαίτερα περίπλοκο συσχετισμό δυνάμεων που καθιστά την παραμονή του στην εξουσία μια άσκηση πολιτικής επιβίωσης.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, το κόμμα Λικούντ εξασφάλισε 27 έδρες στην Κνεσέτ, ενώ συνολικά το μπλοκ που στηρίζει τον Νετανιάχου συγκεντρώνει 53 έδρες. Το νούμερο αυτό υπολείπεται κατά οκτώ έδρες από το όριο των 61 που απαιτούνται για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης. Στον αντίποδα, το αντιπολιτευτικό στρατόπεδο με κεντρικό πρόσωπο τον πρώην αρχηγό του Γενικού Επιτελείου, Γκάντι Αϊζενκοτ, περιορίστηκε στις 48 έδρες, αποτυγχάνοντας να ανατρέψει τον ισχύοντα συσχετισμό, παρά τις περί του αντιθέτου δημοσκοπικές προβλέψεις.
Καθοριστικό ρόλο στην εκλογική διαδικασία διαδραμάτισε η μαζική συμμετοχή των πολιτών, με 5.716.665 άτομα να προσέρχονται στις κάλπες, καταγράφοντας συμμετοχή 77,9%, το υψηλότερο ποσοστό των τελευταίων δεκαετιών. Η προσέλευση αυτή επιβεβαιώνει το κλίμα αγωνίας στην ισραηλινή κοινωνία, η οποία κλήθηκε να ψηφίσει στην πρώτη βουλευτική αναμέτρηση μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου του 2023 και τον πόλεμο που ακολούθησε.
Η κατάσταση περιπλέκεται περαιτέρω από την ανάδειξη των αραβικών κομμάτων ως τρίτου πόλου, τα οποία συγκέντρωσαν 19 έδρες. Παράλληλα, ο συνασπισμός του Νετανιάχου έχασε τη δύναμη που διέθετε στην απερχόμενη Κνεσέτ (68 έδρες), υποχρεώνοντας τον πρωθυπουργό να αναζητήσει νέες λύσεις. Αν και το σενάριο μιας κυβέρνησης εθνικής ενότητας, που θα μπορούσε να διαχειριστεί την κρίση με το Ιράν και τις προκλήσεις στη Μέση Ανατολή, παραμένει στο τραπέζι, οι προσωπικές δεσμεύσεις πολιτικών όπως ο Γκάντι Αϊζενκοτ, ο Ναφτάλι Μπένετ, ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν και ο Γιαΐρ Γκολάν καθιστούν τη συνεργασία με τον Νετανιάχου εξαιρετικά δύσκολη.